Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2016-05-20 07:00:00 • 11 min lezen

Phantom 5 – Phantom 5

Phantom 5 – Phantom 5

Label: Frontiers

Eindoordeel: 6,5/10

 

 

Who’s who?

De samenstelling van de band Phantom 5 leest een beetje als de “who’s who” van de Duitse klassieke rock en metalscene. Er zijn ex-leden van Bonfire en Scorpions en nog een paar bands waar uw scribent verder nog nooit van gehoord had maar die wel enige stature schijnen te hebben. Bijelkaar in een studio gepropt voor dit gelegenheidsproject is dit weer een Frontiers release avant la lettre wat betekent dat de klok weer een aantal decennia terug gaat de tijd in toen de spandex nog per kilo verkocht werd bij de slager en de haarlak nog aan de bomen groeide. Een solide release die niet voor enige verassing zorgt maar met welke het wel een aangename drie kwartier vertoeven is wanneer je jezelf eenmaal voorbij de weinig bijzondere voordracht van zanger Claus Lessman hebt weten te zetten. Veel kracht, weinig bezieling za’k maar zeggen. Hij is de zwakste schakel in wat voor de rest een album is dat z’n inspiratie haalt bij bands als Whitesnake, Skid Row en meer poppy exponenten als Richard Marx. You know the drill.

 

De casus

‘Blue Dog’ en ‘Someday’ zijn alleraardigste exercities in catchy hair metal en daar tegenover staan lichtelijk geforceerd klinkende rock tracks als ‘Don’t Touch The Night’ en ‘Renegade’ die erg opzichtig (en niet bijzonder succesvol) leentjebuur spelen bij de Scorpions en daardoor beter in de archieven hadden kunnen blijven. Ook een ballad als ‘Since You’re Gone’ klinkt nogal by numbers en zal niet veel vrouwenharten doen laten smelten gok ik zo. Daarvoor mist het net het juiste sentiment en klinkt Lessman te zeer alsof hij het telefoonboek serenadeert aan een overjarige pornokoningin in een call-centre op Rottummerplaat. Opener ‘All The Way’ en bijna-afsluiter ‘Frontline’ staan wat steviger in hun schoenen en doen meer recht aan de missie van Phantom 5 om de luisteraar een memorabel stukje melodische hard rock voor te schotelen. Ook ‘We Both Had Our Time’ raakt de juiste snaar en is de enige track waar het stemgeluid van Lessman de muziek wél uitstekend complementeert waardoor er, voorwaar, subiet magie ontstaat.

 

Van de zwaluw

Maar ja, één zwaluw maakt nog geen zomer en alles bij elkaar schreeuwt dit debuut van Phantom 5 dan ook niet bepaald om een opvolger. Het is weer een typisch geval van een Frontiers experiment waarbij diverse alumni bij elkaar in een studio worden gestopt en de collectieve historie van de betrokkenen wordt gebruikt om een middelmatig product aan de man te slijten. Zelden levert het iets op dat voor de eeuwigheid bestemd is en ook dit album is de wereld volgende week woensdag alweer glad vergeten. Zulks is de aard van dit beestje. Mensen die elke maand hun zuurverdiende spaargeld weer met liefde uitgeven aan releases zoals deze kunnen ook dit product weer met een gerust hart aanschaffen, maar ieder ander wordt geadviseerd deze vijf fantomen lekker in het hiernamaals te laten. De plek waar de band ongetwijfeld weer naar zal verdwijnen nu de klus geklaard is.

 

Eindoordeel: 6,5/10

Deel via social media: