Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-02-21 07:00:00 • 8 min lezen

Phosphorescent - Live At The Music Hall

Phosphorescent – Live At The Music Hall

Label: Dead Oceans

Eindoordeel: 7/10

 

 

In het kort

Phosphorescent is sinds 2003 het vehikel van zanger/gitarist Matthew Houck om zijn mix van folk, indie en country in de wereld te zetten. Vanaf die tijd heeft hij een redelijk indrukwekkende discografie opgebouwd waaraan nu ook dit driedubbele live-album wordt toegevoegd. Uw recensent heeft over dat exemplaar niet de beschikking gekregen dus u zult het moeten doen met een review van de zogeheten album sampler die 7 van de oorspronkelijke 19 tracks bevat. Genoeg voor een sfeerimpressie maar wellicht niet geheel en al representatief voor de real deal.

 

Van een andere tijd

Luisteren naar deze compilatie van ‘Live At The Music Hall’ doet je onwillekeurig denken aan de jaren ’70. Wellicht ook door de manier waarop één en ander gemixt is maar ook zeker door de tijdloze kwaliteit van de muziek zelf. ‘Song For Zula’ is bijvoorbeeld zo’n track die voelt alsof ze veel meer in het verleden thuis hoort dan in het heden. Maar ook de nummers die Houck in z’n eentje doet (‘Wolves’ en ‘A Picture Of Our Torn Up Praise’) klinken in hun verstildheid als iets waar hooguit een Ryan Adams zich nog aan zou durven wagen tijdens een live-concert. Opvallend is ook hoe stil het publiek hier blijft. Zeker als je het met Nederland vergelijkt waar gedurende een nummer als ‘Wolves’ waarschijnlijk de helft van de aanwezigen aan het kwebbelen was geslagen over de Facebook posts van de buurman of over de grasmaaier die onlangs gepositioneerd stond in het derde gangpad van de supermarkt twee straten verder. Afsluiter ‘Los Angeles’ doet met z’n volle tien minuten wat dat aangaat betere zaken, al nekt de bescheidenheid van de muzikanten hier wat in potentie een live-knaller van jewelste had kunnen zijn.

 

Kabbelen

Hoe prettig in het gehoor liggend het dus ook allemaal is, woorden als ‘enerverend’ en ‘energiek’ (of zelfs maar ‘pakkend’) zijn hier niet heel erg van toepassing. Op de één of andere manier wil het geheel maar niet op gang komen en kabbelt het maar wat (prettig) voort. Dat maakt Phosphorescent wellicht niet tot de meest spectaculaire live-ervaring op de planken en dus meer iets voor in de huiskamer. Daar gedijt deze muziek verder prima, al heb ik het vermoeden dat je voor de echte meat and potatoes van dit bandje beter af bent met de studioversies.

 

Voor fans van Iron & Wine, Grandaddy The Mountain Goats.

 

 

Eindoordeel: 7/10

Deel via social media: