Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-05-14 07:00:00 • 12 min lezen

Poison Idea - Confuse & Conquer

Poison Idea - Confuse & Conquer

Label: Southern Lord

Eindoordeel: 7/10

 

 

Tijdje stil

De dood van gitarist Tom "Pig Champignon" Roberts in 2006 en het daarop verschenen album 'Last Will And Testament' leken de laatste woorden aangaande de Amerikaanse punk- en hardcore legende Poison Idea. De band bleef nog wel doorgaan als live-act en bracht hier en daar nog wel een single uit, maar de fans hebben tot dit jaar moeten wachten eer er weer een volwaardig studioalbum van de groep verscheen. En op dit 'Confuse & Conquer' lijkt het, ondanks alle ellende die er aan vooraf ging, gewoon weer business as usual en is het niet lastig om te horen waarom een band als Nirvana dit gezelschap als invloed noemde. Rauwe, snelle punkrock met hier en daar een knipoog naar de thrash en oi waarin zanger Jerry A nog net zo boos op de wereld lijkt als 35 jaar geleden.

 

In de Geschiedenis

Natuurlijk moet je hier niet zijn voor al te veel vernieuwing. En 'Confuse & Conquer' is weliswaar niet het beste werk uit de geschiedenis van de band, maar het is ook zeker niet het minste. De band klinkt namelijk meer gedreven dan ze in jaren heeft geklonken en alleen het feit dat het muzikale palet al lang en breed werd uitgediept in het verleden maakt dat dit meer een feest van herkenning is dan een feest van verbazing. Er zit wat Motörhead in opener 'Bog' terwijl 'Trip Wire' en 'Cold Black Afternoon' hier en daar klinken als songs van Discharge. Op een track als 'Hypnotic' profileert de band zichzelf zelfs een beetje als de kleinzoons van The Ramones en is het wat lastig om te duiden of dit nu een eerbetoon of een persiflage is. Leuk is het in ieder geval wel.

Op veel vlakken is het evenmin lastig om aan te nemen dat Poison Idea stiekem heeft gekeken bij Nirvana zoals dat omgekeerd stellig het geval is geweest. Maar het is allemaal smaakvol, respectvol en duidelijk met veel plezier gedaan, dus een kniesoor die daar verder al te zeer op let. Leuk is ook het bijna Nick Cave-achtige 'Dead Cowboy' waarin het gebrul wordt vervangen door een bijna vertellende, diepe stem die uitstekend past bij de audio-spaghetti western die de band voor de oren van haar luisteraar laat ontvouwen. Ook bijzonder is afsluiter 'Reprise' die zonder al te veel moeite door had kunnen gaan voor iets uit de Gothenburg-stal en waarbij je de band al bijna in satanische corpse paint in de studio ziet staan.

 

Prima Plaat

Al met al is deze nieuwe Poison Idea dus gewoon een uitstekende plaat binnen het genre en heeft de band nog niets aan energie en inspiratie ingeleverd zo blijkt. Lol heeft ze ook, getuige de vele zijstapjes die ze maakt waardoor dit album met name een hele muzikale plaat is geworden die trouw blijft aan de roots, maar die tegelijkertijd speels genoeg is om ook verder te kijken dan haar neus lang is. De die-hard fan mag zich dus tevreden in de handen knijpen, maar ook een ieder die wel iets heeft met de meer punky en thrash kant van de metal doet er goed aan Poison Idea alsnog eens op rotatie te zetten. In deze hoedanigheid kan de band in ieder geval nog jaren mee en hopelijk handelt ze dienovereenkomstig.

 

See you on stage, lads!

 

 

Eindoordeel: 7/10

Deel via social media: