Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-08-28 07:00:00 • 4 min lezen

Praying Mantis - Legacy

Praying Mantis – Legacy

Label: Frontiers

Eindoordeel: 8,5/10

 

 

Uit de jas gegroeid

Het NWOBHM-jasje dat de band Praying Mantis aan het begin van de jaren ’80 had aangetrokken zat de mannen nooit echt heel erg lekker. Het is dus ook niet verrassend dat, sinds de groep haar pijlen richtte op het melodische rockgenre, de kwaliteit van haar werk eigenlijk alleen maar toenam. Toch is het alweer zes jaar geleden dat PM van zich heeft laten spreken en in die tijd heeft het ook wat gedonderd in de line-up. Anno 2015 ligt er echter weer nieuw werk van de melodische sprinkhanen in de schappen onder de naam ‘Legacy’. Voor wie een beetje bekend is met het type melodische rock dat het Italiaanse label Frontiers op de mensheid placht af te vuren zal er op dit werk niet echt een hele grote verrassing staan te wachten. Dit is namelijk kwaliteits-AOR avant la lettre die in even grote dosis catchy als retro is. Niets wat je al niet al eerder ergens hoorde, maar dat verwachten de fans van dit genre ook niet. Dit gaat allemaal om hoe sterk een melodie is. En op dat terrein laat Praying Mantis er op ‘Legacy’ geen enkel misverstand over bestaan.

 

Kop en schouders

Platen van dit kaliber hebben de neiging nogal zwak van start te gaan. ‘Fight For Your Honour’, dat hier voor de aftrap zorgt, is dan ook met name veel (flauwe) triomfantelijke bombast dat meer geluid dan inhoud kent. Maar vanaf dan gaat het los en zitten de Britten stevig in het (Amerikaanse) zadel.  ‘The One’, ‘Believable’, ‘Against The World’ en ‘Tokyo’ zijn uitmuntende stukjes melodische rock waarin de band laat horen nog steeds een uitstekend gevoel voor een goed liedje te hebben. Ook de power ballad ‘Better Man’ blijft steevast aan de goede kant van het sentiment zitten, zeker geholpen door de krachtige en passende vertolking van zanger  Jaycee Cuijpers, die op dit album sowieso een vocale tour de force van jewelste neer zet. Op plekken doet hij denken aan Ronnie James Dio. Ja, zo’n soort power. Het Boston-achtige ‘All I See’ is beter dan wat Tom Scholz in de afgelopen dertig jaar heeft weten te bekokstoven en laat de glorietijden van zijn band met kinderlijke eenvoud herleven. En zo gaat het maar door eigenlijk; nummer na nummer. Uitstekende muzikanten die uitstekende muziek maken.

 

Hoogtepunt

De bijgeleverde bio van het label memoreert dat dit ‘Legacy’ het beste album uit de carrière van de band is en daar is zeker iets voor te zeggen. Sowieso is het vrij zeldzaam dat een band die al vijfendertig jaar, af en aan, in het vak zit een album aflevert dat klinkt alsof de duvel hen op de hielen heeft gezeten.  Constant in kwaliteit is ‘Legacy’ in ieder geval veruit de beste plaat in z’n soort die ik dit jaar heb mogen horen en een artistieke triomf voor de band zelf. Voor liefhebbers van het melodische rockgenre is dit nieuwste album van Praying Mantis dan ook volkomen verplichte aanschaf en een CD om lang en diep te koesteren.

 

Niet slecht voor een stelletje sprinkhanen op leeftijd, toch?

 

 

Dynamic Range Value: DR8

Eindoordeel: 8,5/10

Deel via social media: