Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-10-03 07:00:00 • 8 min lezen

Promised Land Sound – For Use And Delight

Promised Land Sound – For Use And Delight

Label: Paradise Of Bachalors

Eindoordeel: 6/10

 

 

De invloeden

Sommige roots verloochen je niet. Dat moet ook de band uit Nashville, Promised Land Sound, hebben gedacht toen ze hun hun  tweede CD opnamen. Stevig geworteld in de muziek uit Laurel Canyon maar tevens met een flinke dot country er doorheen gemengd ploegen de vijf broekies zich een weg door de rijke muziekhistorie uit de streek waarbij geen truc onbenut wordt gelaten. Hier en daar wat Dylan, hier en daar wat Dead, beetje Tom Petty en wat CSN om het geheel af te maken. Een eigen stem is echter niet zo heel erg duidelijk te herkennen en dat maakt ‘For Use And Delight’ een wat anoniem klinkend werk. Het moet dan wel uit het “nu” komen, maar zo toont het zich niet. En dat is een gemis, want wat juist de invloeden zo opzienbarend maakte indertijd was het hebben van een eigen smoel. Ik noem dat wel vaker in reviews en dat is omdat ik ook echt vind dat erg weinig bands een eigen geluid hebben tegenwoordig. PLS is hierop geen uitzondering. Het is prettig en vakkundig uitgevoerd maar vlammen doet het niet echt. Zelfs niet als in ‘Golden Child’ de trossen een beetje los mogen en de band even lijkt te rocken in de garage om vervolgens in een psychedelische jam terecht te komen. Heel smaakvol allemaal, maar niet geheel en al eigen aan de heren zelf.

 

De executie

In ‘Canfield Drive’ komt het allemaal wel wat beter tot z’n recht, alhoewel ook hier het gevoel blijft dat er zo ontzettend veel potentieel onbenut wordt gelaten. De vocalen helpen ook niet echt moet gezegd worden, want wie weet wat een betere zanger hier nog van had weten te maken? Misschien wat meer emotionele inhoud? Wie zal het zeggen? In ‘Better Company’ wordt Bob Dylan wel heel erg geïmiteerd in de zanglijn wat andermaal het gevoel onderstreept dat er hier simpelweg een heel belangrijk ingrediënt mist: eigenheid. De gitaarpartij is wel erg mooi en die had wat mij betreft nog wel iets meer genuanceerd uitgewerkt mogen worden. De band lijkt wel in haar eigen te komen in het dromerige ‘Northern Country Scene’, wellicht ook omdat ze hier niet al te veel probeert maar juist in harmonie meegaat met waar de muziek haar leidt. Een schitterend, bijna verstild nummer, dat je als luisteraar even helemaal naar een andere plek brengt. ‘Within Sight’ tenslotte lijkt erg op The Beatles in hun psychedelische tijd alleen dan een stuk minder opzienbarend.

 

Het oordeel

Het gehele album voelt wat low-budget aan. Dat geldt voor de productie, de zang maar ook voor hoe het geheel is gemixt. Om de stap naar een groter publiek te maken zal de band aan al deze dingen toch echt wat meer aandacht moeten besteden, want als geheel voelt ‘For Use And Delight’ meer als een ruwe album-demo dan als een album zelf. Zoals uitvoerig gememoreerd mis ik ook pakkendheid en eigenheid waardoor we onder de streep blijven zitten met een album dat bol staat van de goede bedoelingen maar dat in weinig instanties waarlijk weet te beklijven. Misschien is dat o.k. voor een debuut, maar voor een tweede album hadden de puzzelstukjes wel iets meer op hun plek mogen liggen. Vraag rest dan ook voor wie dit album is. Iemand als Jonathan Wilson weet bijvoorbeeld veel beter hoe hij, uit dezelfde poel van invloeden, iets van zichzelf kan maken. Ook een Israel Gripka Nash hoort in dat straatje thuis. Promised Land Sound echter nog lang niet en het siert de heren als ze zich, na het uit hun systeem hebben van dit album, eens stevig beraden over hoe nu verder. Als op ‘For Use And Delight’ namelijk al één geluid weerklinkt dan is dat wel die van een doodlopende straat. Er zijn verhalen bekend van artiesten die zich glansrijk uit zo’n situatie hebben weten te redden dus het is te hopen voor de mannen uit Nashville dat zij zich voor een eventuele opvolger ook onder die groep weten te scharen. Maar voor nu? Neh.

 

 

Dynamic Range Value: DR9

Eindoordeel: 6/10

Deel via social media: