Zoek...
Quiet Riot - One Night in Milan

Quiet Riot - One Night in Milan

Label: Frontiers music SRL

ALBUM RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2019-01-28 07:00:00 • min lezen

hard rock
7,5

Quiet Riot – One Night in Milan

Een keer per jaar doet het label Frontier een band presentatie in Milaan. Hier verschijnen vervolgens de good old rockers op toneel en wordt het concert opgenomen zowel voor cd als dvd. Het geeft het gevoel dat het voor de band iets van een verplichte kost is, maar men heeft er wel zin in. Na Dokken, Treat, Graham Bonnet, Tyketto en Steelheart is het nu tijd voor de legendarische Quiet Riot.

Legendarisch?? Ja, deze band heeft zoveel meegemaakt dat het een mensenleven vergelijk kent. Dit verteld huidige drummer Frankie Banali het publiek. Hij is dan ook degene die deze band levendig houdt. Terecht!
Mensen kennen Ozzy Osbourne nog en de eerste albums werden gemaakt met de legendarische Randy Roads, die op 25 jarige leeftijd in 1982 na de show verongelukt en met een vliegtuigje neerstort. Zijn gitaarspel behoort tot een niveau van de groten der aarde.
Roads is de oprichter met bassist Kelly Garni van Quiet Riot. Samen nemen ze drummer Drew Forsyth en zanger Kevin Dubrow in dienst. Wanneer Roads vertrekt houdt Garni het ook voor gezien. Zij worden opgevolgd door bassist Rudy Sarzo (later o.a. Dio, Ozzy en Whitesnake)  en huidige RATT gitarist Carlos Cavazo. Al stopt Forsyth er ook mee en Frankie Banali achter de kit gaat.

De rockklassieker Metal Health wordt opgenomen en wordt in Amerika een regelrechte hit. Ter vergelijking; het album tikt the Police Synchronisity album van de eerste plek. Het album bevat de Slade cover ‘Cum on Feel the Noise’, Run For Cover’,  ‘Slick Black Cadillac’ van Randy Roads en het titelstuk enkele topstukken. Met Conditional Critial werd hetzelfde truukje gedaan en dan beter in balans gezet. Slade cover ‘Mama We Are All Crazee Now’ en het titelstuk werden wederom hits. Dubrow ontpopte zich als een schreeuwend monster die iedere collega band uitschold en uiteindelijk met een overdosis overleed.

Tegenwoordig is Banali nog van deze line up over en met Chuck Wright (die als sessie bassist songs voor hen inspeelde) een vaste basis vormt. Sessie gitarist Alex Grossi komt en gaat en zanger James Durbin komt van een American Idol serie.
Toch weet de band de klassieke songs prima te vertolken al kent het niet meer de energie van toen. Het gaat om de naam hoog te houden en wanneer die naam verdwijnt verdwijnt het verhaal van Randy Roads en de glorietijd van de band. Want men kon zich goed meten met de hairband acts van toen zoals Motley Crue, Bon Jovi en Cinderella. Dat is nu helaas niet meer het geval. Al is het heerlijk om door dit album de oude lp’s weer uit de kast te halen.

hard rock

Deel via social media: