Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2015-07-18 07:00:00 • 5 min lezen

Rachel Sermanni - Tied To The Moon

Label : Membran / DGR Music Eindoordeel : 8,5  

Deze week kwam het langverwachte album Tied Under The Moon uit van de Schotse vrouwelijke troubadour Rachel Sermanni. Vol inspiratie na een verblijf in Nova Scotia, Canada, is dit album tot stand gekomen.  

In Canada meer succes dan in Engeland en Schotland? In 2012 maakten we kennis met deze van oorsprong Schotse Rachel Sermanni. Het debuut Under Mountains deed het in Schotland en de rest van Engeland goed en ze bereikte een bescheiden 26ste positie in de Schotse Albumcharts. Vooral de folk invloeden die Rachel verwerkt in haar ingetogen, prachtige nummers zorgen ervoor dat deze singer/songwriter inmiddels de nodige bekendheid heeft geoogst. Ze deelde inmiddels het podium Mumford & Sons en Laura Marling, een artieste die qua muziekstijl wel overeenkomsten vertoont. Verder stond ze ook in de line-up van het folk-muziekfestival in Yukon, Canada en van dat concert is in 2014 een live-registratie uitgebracht onder de titel Live in Dawson City. Misschien is Rachel Sermanni zelfs wel bekender in het eindeloze Canada want onlangs werkte ze ook nog mee op het laatste album van de Canadese singer/songwriter Peter Katz. En nu is daar eindelijk dat lang verwachte tweede studioalbum met tien prachtige folk songs.  

Natuurlijk wordt er teruggepakt naar die bekende ingetogen stijl Opener ‘Run’ zet meteen de toon. Je wordt vanaf de eerste noot betoverd door dit wat dik aangezette donkere nummer. Daarna neemt ze ons mee in het zwierige ‘Wine Sweet Wine’ dat als basis een even eenvoudige als doeltreffende melodielijn heeft. Haar prachtige stem wordt als het ware gedragen door de compositie die verhaalt over de zoektocht naar de ware liefde. Zo kent het album een duidelijke opbouw. Op momenten pakt ze ook weer terug naar de stijl van het debuutalbum; zeer rustige, ingetogen nummers waarbij haar stem soms alleen vergezeld wordt door de akoestische gitaar. Luister naar nummers als ‘Old Ladies Lament’, ‘This Love’ en ‘Don’t Fade’, waarvan laatstgenoemde absoluut één van de hoogtepunten van dit album is door de beklemmende gevoel dat Rachel prachtig en doeltreffend weet over te brengen.  

Verrassend duet Toch verrast Rachel Sermanni ons wel. ‘I’ve Got A Girl’ is wat rauwer, meer richting de blues. Ze laat een ander stemgeluid horen en de akoestische gitaar wordt vervangen door de elektrische variant. Ook bij ‘Tractor’ verlaat ze de eerder geplaveide paden en bij het sprookjesachtige ‘Ferryman’ klinkt Rachel breekbaar als nooit tevoren. Dé verrassing van het album is wellicht het duet met de Schotse muzikant Colin Macleod, die als met een stem à la Lou Reed weer wat unieks toevoegt. Het instrumentarium, waaronder de lap-steel, doet de rest.  

Eindoordeel Kwaliteit zoals we dat van deze Schotse singer/songwriter gewend zijn. Prachtige folk nummers die bol staan van de dynamiek waarbij de muzikaliteit werkelijk afspat. Pakkend en meeslepend in alle eenvoud. Op naar het vervolg en naar de diverse samenwerkingsverbanden, want die kunnen niet uitblijven. Veel luisterplezier.

4 september : Sugar Factory, Amsterdam 5 september : V11, Rotterdam 6 september : Simplon, Groningen

Deel via social media: