Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2014-11-23 07:00:00 • 11 min lezen

Rated X - Rated X

Rated X – Rated X

Label: Frontiers

Eindoordeel: 6/10

 

 

Grote namen

 

Het idee achter de band Rated X kwam niet van de bandleden zelf, maar van de CEO van Frontiers Records. Dat is iets wat je wel moet weten. Zanger Joe Lynn Turner (ex-Rainbow, Purple, Malmsteen), drummer Carmen Appice (ex-Vanilla Fudge, Ozzy, Blue Murder, Cactus) en bassist Tony Franklin (ex-Whitesnake, Blue Murder) werden verkozen tot leden samen met de relatief onbekende gitarist Karl Cochran. Ze kregen vanuit de directie de missie om een klassiek hardrock album te maken en het resultaat daarvan is dit ‘Rated X’. Wat je ook moet weten is dat al deze spelers in de schaduw hebben gespeeld van de scheppers van de echte classic hardrock (Page, Blackmore, Coverdale) zonder daaraan compositorisch echt iets te hebben bijgedragen.

 

Groter dan de delen

Ik noem beide feiten omdat je ze beide kunt terughoren op deze CD. Ten eerste klinkt dit namelijk niet als het werk van een band en ten tweede klinkt als het een vrij stroeve vingeroefening in hoe Rainbow had kunnen klinken als Blackmore daarin door een andere gitarist zou zijn vervangen. Zie, die goede oude classic rock klonk namelijk nooit hoekig. Er zat een bijna soulvolle swing en nonchalance in die domweg niet te kopiëren is door enkel het instrumentenpallet en de instrumentalisten ervan in te zetten. De som was, letterlijk, groter dan haar delen. En in Rated X zijn ze dat niet. Rated X klinkt namelijk wel hoekig en mist daardoor het meest essentiële stukje magie dat classic hardrock tot classic hardrock maakt. Begrijp me niet verkeerd: Turner doet z’n best en doet het uitstekend, maar Appice en Franklin lijken volkomen niet op hun plaats. Ook Cochran is een verre van expressieve gitarist en lijkt content met een ondersteunende rol. En de songs zelf zijn….nu ja, duidelijk pogingen om te klinken als hun bekendere (en betere!) oudere broertjes en zusjes. Het is allemaal niet doodbelabberd, maar spannend? Nee, nergens. Nu ja, in 'Love Is Not Over' wel. En dan ook meteen goed. De plaat had veel meer van dit soort nummers kunnen gebruiken.

 

Missende magie

In recente interviews voor dit album zat Turner alweer te vissen naar een Rainbow-reünie en na het horen van het debuut van Rated X is heel goed te begrijpen waarom. Ergens moet hij gevoeld hebben dat de missie van dit bandje niet geheel en al geslaagd is. Het is te zeer by numbers, mist soul, mist vuur, en mist vooral authenticiteit. Misschien als dit gezelschap wat langer samen speelt en een gitarist aantrekt die wat meer peper in de derrière heeft (zoals Glenn Hughes dat wel deed voor zijn project California Breed) dat er dan wat van te maken valt. Maar zoals het staat is Ratex X nog met name een kwaliteitsvolle coverband die in haar eigen werk haar uiterste best doet nog steeds te klinken als een ander.

 

 

Eindoordeel: 6/10

Deel via social media: