Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2016-03-12 07:00:00 • 4 min lezen

Ray LaMontagne - Ouroboros

Ray LaMontagne – Ouroboros Label: RCA Eindoordeel: 8

Het leven kan soms een bijzondere wending krijgen. Na het luisteren van “Treetop Folder” van Stephen Stills, besloot Raymond Charles Jack LaMontagne zijn gitaar te pakken en de schoenenfabriek waar hij werkte vaarwel te zeggen. Als part-time baan werkt hij als docent om toch nog wat inkomsten te behouden. Maar het muziekleven lacht hem toe. Inspiratie te over en zijn helden brachten hem tot de sound van VanMorrison, Nick Drake en Tim Buckley. Zijn debuut leverde de eerste prijzen op en uiteindelijk weet hij met het album “God Willin’ & the Creek Do Not Rise” een Grammy in de wacht te slepen. Samen met Jim James van My Morning Jacket duikt LaMontagne de studio in voor zijn zesde album. “Ouroboros” is de levenscirkel dat regelmatig in beeld word gebracht door bijvoorbeeld het een slang/ phoenix dat zijn staart eet, een cirkel rondom de godenbeelden van het hindoeïsme etc. Of dit eeuwig leven ook voor het album van LaMontagne geldt is nog maar de vraag. De akoestische sound in ingeruild door elektrische gitaren en meeslepende “experimenterende” songs als “The Changing Man” dat doorloopt in “While It Still Beats” doen denken aan Pink Floyd. De single “Hey No Pressure” is inderdaad het meest toegankelijke popnummer van het album. Maar de sfeer van de Folk is inmiddels ingeruild voor de progpop of experimentele pop a la Pink Floyd.

Het album kent ook een typische a en b kant. Op de cd is het niet zo herkenbaar maar op vinyl begint deel 2 met een ”Us & Them” song. Het zou de mega band ook niet misstaan om een album als dit te hebben gemaakt. Het zou meer aan de verwachtingen van het publiek doen dat hun laatste album. Maar het is ook tijd voor een nieuwe generatie en LaMontagne laat hierbij horen dat hij prima in de voetsporen van de meesters past.

Deel via social media: