Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2014-04-23 07:00:00 • 10 min lezen

Red Dragon Cartel - S/T

Red Dragon Cartel – S/T

Label: Frontiers

Eindoordeel: 8,5/10

 

 

Winterslaap

Jake E. Lee maakte furore in de band van Ozzy (1983 - 1986) en daarna als oprichter van het meer bluesy georiënteerde Badlands (1989), waarvan het debuut nog steeds fier overeind staat als een puik staaltje hardrock in een tijd dat hair metal de wereld domineerde. Maar daarna werd het een beetje stil rond Lee, totdat hij eind vorig jaar uit zijn winterslaap ontwaakte met zijn nieuwste creatie "Red Dragon Cartel". En ik weet niet op welk dieet Lee (57 jaren jong inmiddels) zichzelf gezet heeft in de tussenliggende jaren, maar potverdriedikkeme wat rockt deze plaat!

 

Rock & Klok

Net zoals bij het solodebuut van Slash (waar RDC eigenlijk best wel iets van weg heeft qua flow en geluid) zijn er talrijke gastbijdragen van onder andere Robin Zander (Cheap Trick), Paul Di'Anno (ex-Iron Maiden), Rex Brown (ex-Pantera), Sass Jordan en Jeremy Spencer (Five Finger Death Punch) en het knappe is dat niets van die diversiteit morrelt met de samenhang tussen de nummers. Het openingsdrietal ‘Deceived’, ‘Shout It Out’ en ‘Feeder’ zet je als luisteraar meteen in de metal-achtbaan en pas bij de Beatle-esque ballad ‘Fall From The Sky’ komt er een welkome, maar nog steeds headbangende, rust op je af en toont Lee zich nog steeds de formidabele gitarist die hij altijd al was. In ‘Wasted’ mag, heel toepasselijk, Di'Anno aantreden als gastzanger die hier klinkt als een soort van Tom Waits op helium. De track ‘Slave’ is snel en furieus, terwijl ‘Big Mouth’ (met gastzang van Maria Brink) zich het zusje toont van ‘Beautiful Dangerous’ van de al eerder genoemde Slash-plaat. Sass Jordan klinkt als een jonge Tina Turner op het Badlands-achtige (en ronduit geweldige) ‘Redeem Me’ dat veel te kort duurt en doet hopen dat zij en Lee in de toekomst nog wat vaker zullen samenwerken.

 

Ozzy of DLR?

Vergelijkingen met de twee Ozzy albums (‘Bark At The Moon’ en ‘The Ultimate Sin’) waar Lee het leeuwendeel van de composities en het gitaarspel voor zijn rekening nam zijn bijna onvermijdelijk en hier en daar ook wel aan de orde (‘War Machine’ had zonder moeite op de laatste Black Sabbath kunnen staan). Toch lijkt de stem van leadzanger D.J. Smith eerder op een hese David Lee Roth in zijn gloriedagen dan op de zeurende klaagstem van Ozzy in the 80's en Lee is inmiddels twee keer de meestergitarist die hij in die tijd al was.

 

Resumerend

Resumerend is ‘Red Dragon Cartel’ een comeback van jewelste en wat mij betreft nu al kandidaat voor "beste rockplaat van het jaar". Als Lee dit niveau weet vast te houden dan lacht hij, en niet Ozzy, in artistiek opzicht het laatst. En dus het best.

 

 

Eindoordeel: 8,5/10

Deel via social media: