Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-05-17 07:00:00 • 6 min lezen

Reverend Shine Snake Oil Co. – Anti Solipsism, Part Two: Totems And Familiars

Reverend Shine Snake Oil Co. – Anti Solipsism, Part Two: Totems And Familiars

Label: Harlem Records

Eindoordeel: 9/10

 

 

De kwade geest van de dode katoenplukker

Reverend Shine en de compagnie van slangenolie is een gezelschap dat van oorsprong uit New York stamt en daar haar bizarre mengeling van jaren ’30 blues, katoenplantage spirituals en de folk uit de moerassen van de Mississippi fine-tunede met een vleugje straatpunk. Toen men dit blijkbaar voldoende onder de knie had verhuisde men naar Denemarken en verkondigde men aldaar een heilige missie om de muziek die zij maakten aan de man te brengen. Nou, maak je borst maar nat, want als het voorgaande al wat excentriek klinkt, dan berg je voor deel twee uit hun ‘Anti-Solipsism’-stal met de appetijtelijke titel ‘Totems And Familiars’. Deze muziek beschrijven is een redelijk lastige klus, maar als ik dan al een poging moet doen voor deze recensie dan zou ik haar plaatsen ergens in het schemergebied tussen Tom Waits en Captain Beefheart met een flinke sloot ernstig zieke ragtime. Dit is niet muziek die gaat over “de Heer is mijn Herder” maar eerder over “vreest Zijn roede en staf”. De hel-en-verdoemenis kant van het verhaal za’k maar zeggen, mijlenver van het halleluja.

 

De circustent uit Carnivale

Net zoals bij Tom Waits hebben ook de mannen rond Reverend Shine uitstekend door hoe je het bizarre met het swingende moet mengen. De stem vol grint van zanger Claudius is als een bezwerende aanwezigheid die het ensemble van drums, contrabas en gitaar om zich heen focust en maakt dat deze als een stoïcijnse stoomlocomotief op je af dendert. Live moet dit een geweldige, opzwepende ervaring zijn, al lijkt me dat deze band het beste tot zijn recht komt in een sinistere circustent waar wonderdrankjes verkocht worden naast de foetussen van dode baby’s op sterk water. Nergens is dat meer sterk hoorbaar als in het ruim negen minuten durende ‘In Case We Don’t Die’ waarin Afrikaanse polyritmiek wordt gecombineerd met een sinistere atmosfeer die zowel vervoerend als hypnotiserend is. Je zit dan inmiddels in het hart van de CD en de nummers die er voor kwamen hebben de weg geplaveid die voelt als was het de spoorlijn die in Amerika door de slaven uit Afrika werd aangelegd aan het einde van de 19e eeuw. In ‘Mobius’ hoor je hun geplaagde zielen zingen, in de moordend hete zon.

 

Een meesterwerk voor de zinnen

Voor liefhebbers van Waits en Beefheart is deze CD totaal verplichte aanschaf. Zelden heb ik een band zo de essentie van deze twee unieke talenten horen pakken en er vervolgens een compleet eigen draai aan horen geven. Vol variatie en stevig gedoopt in muzikale historie is deze plaat letterlijk een tijdreis en een verhaal op zich. Niet een makkelijke plaat en ook zeker niet voor iedereen, maar mensen die houden van intensiteit, muzikaliteit en de volle breedte van de historische blues kunnen simpelweg niet mis gaan met dit meesterwerk van deze Deense Amerikanen. De komende week zijn ze veelvuldig te zien op de Nederlandse podia (en later in de zomer ook op het North Sea Jazz festival) en ik garandeer je dat dit een ervaring wordt die je niet zult willen missen.

 

‘Anti Solipsism, Part Two: Totems And Familiars’ (volkomen live opgenomen overigens) is van een zeldzame klasse, dus gaat dat luisteren!

 

In God’s naam.

 

 

Eindoordeel: 9/10

Deel via social media: