Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-02-21 07:00:00 • 4 min lezen

Revolution Saints - Revolution Saints

Revolution Saints – Revolution Saints

Label: Frontiers

Eindoordeel: 8/10

 

 

Soloplaat

Wat nu een supergroep is geworden met Jack Blades van Night Ranger en Doug Aldrich van Whitesnake in de gelederen, startte ooit als het soloproject van Journey-drummer Deen Castronovo zelf. Gedrieën zijn ze nu de Revolution Saints en dit titelloze debuut geeft je, op basis van wat de mannen in het verleden al hebben neergezet, een goed idee van wat je hier verwachten kunt. Dit is hoogwaardige, melodische rock gespeeld door meesters op hun instrumenten. De enige werkelijke verrassing hier is Castronovo zelf die naast de drums ook de vocalen voor zijn rekening neemt. En dat werkelijk uitstekend doet ook nog eens.

 

Gastoptredens

Openingstracks ‘Back On My Trail’ en ‘Turn Back Time’ beloven niet veel goeds omdat ze voldoen aan alle clichés en lichtvoetigheden die het AOR-genre rijk is, maar vanaf de ballad ‘You’re Not Alone’ (met gastvocalen van Journey’s Arnel Pineda) lijkt de band z’n draai te hebben gevonden. Journey’s  Neal Schon soleert ouderwets meeslepend in ‘Way To The Sun’ en Aldrich laat in ‘Don’t Walk Away’ horen zelf ook geen misselijke melodische shredder te zijn. De ballads blijven sowieso het meeste hangen en daar zijn er hier voldoende van.  Hoogtepunt voor mij zijn echter de pompende mid-tempo rockers ‘Stranger To This Life’, ‘Better World’ en ‘To Mend A Broken Heart’ die hooks hebben die je dromen nog weken lang zullen plagen. Als deze nummers op een Journey-album waren beland dan had de band er drie heuse klassiekers in het repertoire bij gehad. Afsluiter ‘In The Name Of The Father’ tenslotte is een heerlijke tear jerker waarbij je de aanstekers in de concertzaal alweer de lucht in ziet gaan.

 

Steen om de nek

Wat dit Revolution Saints (maar ook de soloplaat van Schon) met name bevestigd is dat er compositorisch nog niets mis is met de Journey-mannen, maar dat de legende van die band de mannen als een steen om de nek hangt. Bevrijdt van de greatest hits machine komen de heren weer compleet tot hun artistieke recht en leveren ze hun beste werk in jaren af. Het is voor de liefhebber van dit genre muziek dan ook te hopen dat Castronovo dit bandje nog even in leven laat, want met dit eerste wapenfeit laten hij en de zijnen de (met name Scandinavische) competitie ver, ver achter zich. Dit is melodic rock done right en voor de verandering eens een door Frontiers samengestelde supergroep die haar belofte meer dan waarmaakt.

 

 

Eindoordeel: 8/10

Deel via social media: