Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2015-03-30 07:00:00 • 9 min lezen

Robben Ford - Into The Sun

Label : Mascot Label Group / Provogue Eindoordeel : 8,5  

Vandaag kwam het nieuwe album van toch wel één van ’s werelds bekendste bluesgitaristen uit. Robben Ford, de man die op honderden optredens van collega’s als gastmuzikant optrad brengt ons nieuw solowerk met zijn nieuwe album Into The Sun, een karakteristieke bluesplaat.  

Gastmuzikant Robben Ford = muziek. Zo simpel is dat. Geboren en opgegroeid in Woodlake, California, USA, is de muziek hem met de spreekwoordelijke paplepel ingegeven. Op 13-jarige leeftijd kreeg hij zijn eerste gitaar en op zijn 18e verjaardag kocht hij van zijn verdiende geld zijn eerste “six-string”. Vader Ford had zijn eigen Charles Ford Blues Band waarin naast Robben ook twee broers in speelden. Kortom, dat “de blues” voor hem als een tweede natuur aanvoelt is niet vreemd. Ford breekt in ’86 wereldwijd door, als hij als leadgitarist Miles Davis op zijn wereldtournee mag begeleiden. Sinds 1972 brengt hij zeer regelmatig solo materiaal uit en het lijkt alsof hij steeds meer en vaker inspiratie opdoet. Inmiddels heeft hij zelf een kleine 20 albums uitgebracht en daarnaast heeft hij als gastmuzikant een niet te bevatten staat van dienst.  

Typerende stem en gitaarspel Kenmerkend voor Ford naast zijn virtuoze gitaarspel is zijn stemgeluid. Ietwat aan de hoge kant hetgeen zo typerend is en niet alledaags in de blues scene. Verder staat hij bekend om zijn melodieuze gitaarsolo’s die op hun beurt weer naadloos aan moeten sluiten bij het tempo of de stijl va het nummer. Die combinatie is de handtekening van Ford. Het album Into The Sun trapt rustig af ‘Rose Of Sharon’ en ook ‘Day Of The Planets’ zijn lekker melodieuze tracks met zo nu en dan een versnelling. Bij ‘Howling’ At The Moon’ wordt zijn gitaarwerk wat zwaarder aangezet en is er echt ruimte om te excelleren. Overigens is zo ongeveer alles door Ford zelf geschreven, zowel tekst als muziek.  

Prachtige en verrassende samenwerkingen Toch zoekt Ford ook op dit album de verbinding met artiesten die naar zijn mening wat toevoegen. Zo horen we op het luie ‘Justified’ naast de stem van Ford de doorleefde stem van Keb ‘Mo’& Robert Randolph en komt de piano ook nadrukkelijk in beeld. Het heerlijke ‘Stone Cold Heaven’ met Tyler Bryant is meeslepend door de gitaren die een gevecht met elkaar leveren en het o zo typerende geluid van het Hammondorgel. Maar Ford bewaard het mooiste voor zijn duet met ZZ Ward, een werkelijk adembenemende blues ballad met deze Amerikaanse muzikante met die loepzuivere, prachtige stem. Prachtig opgebouwd en Ford zorg ervoor dat zijn gitaar het verhaal verteld. Zo weet hij op Into The Sun toch te verrassen en je aandacht vast te houden. Naast die samenwerkingsverbanden schotelt hij ons het ietwat rauwe ‘Cause Of War’ voor en bij ‘Same Train’ neigt het wat naar honky-tonk en is de mondharmonica weer het verrassende element. Maar altijd is daar die gitaar……  

Eindoordeel Over dit album zegt Ford zelf: “I reached a point with my writing on Into The Sun where I could just go with the flow and bring some of the best songs I’ve ever created to life”. Robben Ford heeft al veel platen gemaakt en waarschijnlijk is dit inderdaad één van de betere. Het is een mooie, melodieuze blues plaat geworden die geschikt is voor elke gelegenheid. Niet alleen een aanrader voor de fan maar vooral ook voor diegene voor wie Robben Ford nog onbekend is. En natuurlijk voor elke muziekliefhebber. Een aanrader! Veel luisterplezier.  

Robben Ford live: 30 april : North Sea Jazz Club, Amsterdam 1 mei : Mezz Concerts & Dance, Breda 2 mei : Rhythm n Blues Night, Groningen

Deel via social media: