Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2017-01-07 07:00:00 • 3 min lezen

Romare - Love Songs: Part Two

Label: Ninja Tune / PIAS Eindoordeel : 7  

 

De cover van het tweede album Love Songs: Part Two kunnen we zo projecteren op de cover van het debuutalbum van Romare, Projections, uit 2015. Ook nu brengt de Brit ons weer een mengeling van funk, Electronic Dance Music en andere muziekstijlen.

 

Het album is een ode aan de liefde… Romare is de artiestennaam van Archie Fairhurst; genoemd naar de Afrikaanse/Amerikaanse artiest en singer/songwriter Romare Bearden. Romare studeerde drums en gitaar maar maakte zich ook het werken met elektronica, synths en samples eigen. Die mengelmoes vormt de basis voor zijn funky klinkende muziek. Love Songs: Part Two is eigenlijk een logisch vervolg op de gelijknamige EP (maar dan Part One) uit 2014 en is naar eigen zeggen een ode aan alles wat met liefde te maken heeft. Romare zelf omschrijft het als: “from sexual urges to tender first encounters, from affairs to the qustioning of one’s love”. Hiermee wordt de nieuwsgierigheid wel gewekt.

 

Diverse muziekstijlen zoals funk en D.I.S.C.O. zijn voelbaar  Dat Fairhurst ook beïnvloed is door muziek uit het verleden wordt wel bewezen met opener ‘Who To Love?’, een retorische, muzikale vraag met flarden van herkenning aan de muziek van Art Of Noise. ‘All Night’ leunt op een heerlijk basritme waardoor het nummer een hypnotiserende groove meekrijgt en bij het horen van de eerste tonen van ‘Je T’Aime’ (compleet met wat Franse frases) komen de memoires aan Chic’s ‘Good Times’ terug. Toch is lang niet alles dansbaar en de Brit weet je mee te nemen door een diversiteit aan soundscapes. Het lieflijk en aandoenlijk klinkende ‘Honey’ wordt afgewisseld met het experimentele ‘Don’t Stop’ maar ook een track als ‘L.U.V.’, met een heerlijke slow beat, is de moeite meer dan waard. Alle nummers zijn in de kern en hoofdzakelijk instrumentaal maar evengoed hanteert Romare op al zijn tracks wel één of meerdere samples om de nummers wat meer karakter mee te geven. Dit “love-album” wordt afgesloten met het mijmerende ‘My Last Affair’ waar de alom aanwezige funky baslijn van de rest van het album verdwijnt en ingeruild wordt voor een meer jazzy-karakter.

 

Eindoordeel Love Songs: Part Two is een album dat van Fairhurst een stevige basis elektronica meekrijgt en daar een behoorlijke dosis eigentijdse house, funk en D.I.S.C.O. aan toevoegt. Het album heeft een constant kwaliteitsniveau zonder dat er tracks op staan die we positieve of negatieve uitschieters kunnen bestempelen. Als deze recensent dan toch wat moet noemen is roep ik ‘Who’s to Love?’ en ‘All Night’ als niet te missen track. Veel luisterplezier.

Deel via social media: