Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2014-09-06 07:00:00 • 8 min lezen

Ryan Adams - Ryan Adams

Ryan Adams - Ryan Adams Label: Pax-Am/Sony Music Eindoordeel: 8

Ryan Adams is een muzikant om jaloers op te zijn. Schijnbaar zonder enige moeite schudt hij de mooiste melodieën uit zijn mouw, in welke stijl dan ook.  Leidraad is wat men noemt ‘Americana’, vertellende songs, een mengeling van folk, country en blues, die je onmiskenbaar aan de Verenigde Staten doet denken. Denk Tom Petty, denk John Hiatt, denk The Band.

Adams is een kameleon, hij wil wel eens verrassend van kleur verschieten, maar hij komt steeds terug in de basiskleuren. Op ‘Ashes & Fire’ uit 2011 was zijn pallet breed. Violen, pianospel van Norah Jones, koortjes met Mandy Moore (Adams’ partner) en sluimerzachte productie van Glyn Johns. Allemaal opvulling, want onderliggend bevonden zich ijzersterke composities. Uiteindelijk ging Ryan Adams slechts gewapend met een akoestische gitaar op tournee, wat bewees dat de liedjes, hoe fraai ze ook waren aangekleed, die opsmuk eigenlijk niet nodig hadden. De plaat was een commercieel succes.

Aanvankelijk begon Adams weer met Glyn Johns aan de opvolger voor Ashes & Fire, maar de samenwerking liep stuk, het werk tot dan toe verdween in een kluis en op eigen kompas begon Adams overnieuw. Het resultaat draagt enkel zijn naam. Geen opsmuk, maar elf nieuwe songs die precies laten zien wie Ryan Adams is.

‘Gimme Something Good’, de eerste single van het album, is direct ook het meest hitgevoelige nummer op de plaat. Het is de opmaat voor de verdieping die ligt te wachten.  Zonder franje vertelt Adams nog tien verhaaltjes, over verloren liefde, in ‘Kim’ en ‘Am I Safe’; over zielenpijn, boze dromen en ‘deathwish’, in ‘My Wrecking Ball’ en ‘Shadows’; de angst om alleen te blijven, ‘Stay With Me’. De titel ‘Trouble’ krijgt geen uitleg, dat woord kent meer vertalingen dan hier zijn te beschrijven.

‘Ryan Adams’ lijkt echter ook een afrekening met het verleden. De zanger is tegenwoordig gelukkig in de liefde, leidt een leven zonder drugs en alcohol en heeft door een streng dieet te volgen en een hypnotherapeut te raadplegen, de pijnlijke aandoening van het binnenoor ‘De ziekte van Ménière’ onder controle gekregen. Misschien zijn dit nummers die al langer lagen te wachten op het juiste moment, anders wellicht nieuw geschreven om de demonen van de deur te houden. De plaat sluit positief af met ‘Tired Of Giving Up’ en ‘Let Go’. Ze staan voor de verandering die Adams heeft doorgemaakt. Nu is het tijd om los te laten.

Muzikaal worden deze elf songs ijzersterk ingekleurd met het Americana ‘basispallet’. Gitaar, akoestisch en elektrisch, bas, drums en analoge toetsen, meer niet. Alleen in ‘Am I Safe’ hoor je heel in de verte een engeltje meezingen. Natuurlijk kun je vergelijkingen maken, maar daarmee doe je Ryan Adams tekort. Hij laat horen waar hij vandaan komt, wat zijn (muzikale) liefdes zijn, je ziet de weg die hij heeft afgelegd en je kan uiteindelijk begrijpen waar hij nu is aangekomen. Ryan Adams is thuis.

Ryan Adams speelt met band op 23 september a.s. in Paradiso, Amsterdam. De voorverkoop is reeds begonnen.

 

 

 

 

 

 

 

Deel via social media: