Zoek...
Homotopia is het debuut vol met scherpzinnige teksten van Sam Vance-Law

Homotopia is het debuut vol met scherpzinnige teksten van Sam Vance-Law

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2018-03-11 07:00:00 • 3 min lezen

Indie / Klassiek / Pop / Singer-songwriter
7,5

Sam Vance-Law - Homotopia

De geboren Canadees verhuisde samen met zijn ouders op 5-jarige leeftijd naar Oxford. Naast vijf dagen per week naar school leerde hij viool spelen en sloot zich aan bij het New College koor. Tijdens zijn tienerjaren worstelde hij met zijn eigen seksualiteit en op zijn zestiende keerde het gezin Vance-Law terug naar Canada waar Sam Engelse Literatuur ging studeren. Daar leerde hij hoe om te gaan met woorden en teksten te schrijven. Aangemoedigd door mensen als MacDemarco verbreedde Vance-Law zijn horizon en op zijn 23e verhuisde hij naar Berlijn waar hij zich al snel thuis voelde. Tijdens een gesprek met vrienden viel het woord “Homotopia” en de titel van een album in de dop was geboren. Vance-Law ging met zijn creativiteit aan de slag en schreef liedjes die tot zijn eigen verbazing gewaardeerd werden en ook producer Get Well Soon (K. Gropper) zag het muzikale talent.

Label : Caroline 

De Gay-community centraal
Ondanks de diversiteit in de tien nummers op dit debuutalbum herkennen we een stukje klassieke scholing. Verder is het leuk dat alle teksten in de ik-vorm zijn geschreven en natuurlijk is homoseksualiteit het centrale thema in de teksten. Zelf zegt hij hierover : “The goal of writing was to try, however poorly, to paint a portrait of gay life as it’s lived no wand, musically, to see what would happen if I sat down and tried to write a popsong”. Op de Lullabye-achtige opener ‘Wanted To’ vertelt Vance-Law het verhaal van die jongen die tijdens zijn High School Prom besluit om met een jongen te gaan dansen. Het resultaat laat zich raden als hij zingt :  ‘now my nose is bleeding / and my heart is breaking / cause i was fucked up by lizzy’s big brother’. Op ‘Let’s Get Married’ laat hij horen over een warm stemgeluid te beschikken en bij ‘Prettyboy’ weet hij een perfecte balans te vinden tussen popmuziek met klassieke invloeden.


Scherpe teksten
Bij het lichtvoetige nummer ‘Narcissus 2.0’ is de vraag of de hoofdpersoon de spot met zichzelf drijft of niet. De combinatie van singer/songwriter, pop en klassiek weet hij bij nummers als ‘Stat. Rap’ en ‘I Think We Should Take It Fast’ prima vorm te geven waardoor je als luisteraar betrokken blijft. Bij ‘Fagget’ neemt hij de rooms-katholieke kerk en de gevestigde orde nog eens op de korrel als hij zingt ‘i guess i could go and get corrective therapy / find a pretty girl and start a normal family / then climb in my bathtub and slit my wrists / cause i’m a faggot’. Dit nummer kent een temperamentvol begin en einde en een totaal ander middenstuk met ook weer die klassieke invloeden. Met het soepele Indie nummer ’Gayby’ toont de Canadees nog maar eens zijn veelzijdigheid.

Eindoordeel
Het album is niet provocerend bedoeld maar Vance-Law hoopt wel dat gelijkheid voor iedereen centraal staat. Muzikaal is het wat lichtvoetig maar hij laat duidelijk horen dat hij over een meer dan gemiddeld talent beschikt en het geheel luistert prettig weg. Pop en klassiek vloeien moeiteloos in elkaar over en hij weet op een unieke manier met woorden te spelen zodat het lezen van de songteksten erg plezierig is. Al met al een uitstekend debuut en nieuwsgierig naar een eventueel vervolg. Veel luisterplezier.

Indie / Klassiek / Pop / Singer-songwriter

Deel via social media: