Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2017-01-07 07:00:00 • 9 min lezen

Scapino Ballet - PABLO - Triomfen van het leven, verval, wraak en vernietiging

Homo Sapiens: Homeros, Cleopatra, Jezus van Nazareth, Karel de Grote, Jeanne d'Arc, Jheronimus Bosch, Leonardo Da Vinci, Johann Sebastian Bach, Napoleon Bonaparte, Charles Darwin, Harriet Beecher Stowe, Karl Marx, Florence Nightingale, Lev Tolstoj, Henry Ford, Mahadma Gandhi, Vladimir Iljitsj Lenin, Jozef Stalin, Albert Einstein, Pablo Picasso, Benito Mussolini, Adolf Hitler, Francisco Franco, Mao Zedong, Lili Marleen, Nelson Mandela, Anne Frank, Bob Dylan, Donald Trump, Bill Gates, Barack Obama. Vrijheid van denken en onafhankelijkheid zijn de schamele verworvenheden van de burgerij; gemeengoed van hen die geloof hechten aan oprechtheid en reden. Democratie is de door aristocraten gedoogde droomwereld van de bourgeoisie. Zodra de moraal van de morrende onderklasse verzuurt en zij in blinde woede haar ziel heeft verkocht aan snoevende demagogen en verknipte psychopaten, trekt zij ten strijde om het recht met kwaad te vergelden. Het almachtige geniet aanzien of dwingt die af.. Dictatoriale regimes hechten aan orde en tucht en drijven op de ethiek van barbarij. Onder hun bewind dicteren censuur en propaganda de waarheid en wordt de straat gedomineerd door uniformen en marsen. Integriteit en waardigheid worden vermorzeld door stampende laarzen. Paleizen veranderen in onneembare vestingen en schavotten verrijzen op ontzielde pleinen. Noodverordeningen, vergeldingen en razzia’s ontnemen de van angst doordrenkte burgers al hun waardigheid.. De zaal is gehuld in het schelle licht van tl-buizen. De lampen doven één voor één. Gehuld in een diffuus schijnsel, blijft het toneel zichtbaar als een onpeilbaar diepe. Er klinkt een koerende duif. Op de voorgrond is een menigte zichtbaar. Kleurschakeringen zijn verdwenen. Alleen zwart en rood hebben een functie behouden. Dansers spreken de monotone choreografie van bedachtzaamheid. Zij reciteren de namen van tientallen beroemde kunstenaars en wetenschappers uit de vorige eeuw.. Pablo Picasso (1881-1973) leefde op de breukvlakken van passie, decadentie, dictatuur, burgeroorlog, wereldoorlogen en vooruitgang. Het grootste deel van zijn leven bracht hij door in het mondaine Frankrijk, waar hij kon uitgroeien tot een aanvoerder van de avant-garde. Tijdens zijn lange leven combineerde hij zijn vernieuwingsdrang met de beeldtaal die het heersende tijdsgewricht hem dicteerde. De kunst van Picasso weerspiegelt de ogenschijnlijke tegenstelling tussen geluk en vernietiging.. De Spaanse choreograaf Marcos Morau (1982) heeft een achtergrond in choreografie, drama, fotografie, film en regie. In 2005 was hij oprichter van La Veronal, een collectief van kunstenaars uit verschillende disciplines, die zoeken naar nieuwe mogelijkheden om verhalen te vertellen. In zijn werk hanteert Morau een breed historisch perspectief. Inspiratie vindt hij onder andere in beeldende kunst uit de renaissance, films van David Lynch en moderne dans van Jirí Kylián en William Forsythe.. In Pablo reflecteert Marcos Morau op mystiek, logica, esthetica, ontsporing en vernedering. Hij verweeft de glorie van schoonheid met de ethiek van waanzin. Daarmee lijkt hij te zoeken naar de moraal van het onberedeneerbare. Morau confronteert dans met stijlmiddelen uit andere kunstvormen en creëert een performance met nieuwe dimensies. De contrasten tussen vreugde en ondergang zet hij scherp aan.. Sinfonia Rotterdam, goed zichtbaar in de orkestbak, heeft een groot aandeel in de dramatische enscenering van Pablo. Het orkest geeft een vloeiende uitvoering van delen uit de Bolero van Ravel en Ouverture 1812 van Tsjaikovski, die worden afgewisseld met Spaanse en Franse volksmuziek. Toch is Pablo vooral een visueel spektakelstuk. De dansers zijn gestoken in galakostuums en sensuele robes. De scenes zijn gebundeld als een reeks tableaus uit de periode waarin Picasso leefde. Morau creëert verrassende bewegingsstructuren vol raffinement en virtuoze frasen, waarin hij humor afwisselt met beklemmende metaforen en grotesk bedrog..Tekst: Roland Huguenin.. Pablo is t/m 8 maart te zien in diverse theaters.KAARTEN.. De foto's zijn gemaakt tijdens de laatste doorloop van de voorstelling

Deel via social media: