Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2014-10-11 07:00:00 • 11 min lezen

Seven Impale - City Of The Sun

Seven Impale – City Of The Sun

Label: Karisma Records

Eindoordeel: 9/10

 

 

Jamsessie

Stel je voor dat King Crimson, Soft Machine, Tool, Van Der Graaf Generator en Motorpsycho met elkaar aan het jammen waren geslagen. Het resultaat zou volgens mij niet zo heel verbluffend ver afliggen van dit debuutalbum van de Noorse band Seven Impale. Broekies zijn het nog, allemaal, maar wat leggen deze jochies een volwassenheid en speltechnische complexiteit aan de dag hier! En dan heb ik het nog niet eens over de opbouw van de composities zelf, want zo hoor je ze in progland niet zo heel erg veel meer.

 

Ideeën

In zekere zin is ‘City Of The Sun’ een geestverwant van ‘Pale Communion’ van Opeth. Beide platen zijn weliswaar gereleased in 2014, maar hadden met het grootste gemak in 1970 uit kunnen komen. Je hoeft maar naar opener ‘Oh, My Gravity!’ te luisteren en je weet meteen hoe de vlag erbij hangt. Tien minuten lang en met meer ideeën volgestopt dan het gehele oeuvre van Justin Bieber bij elkaar. Zonder dat het ook maar ergens los zand wordt overigens. De verschillende atmosferen waar de track doorheen gaat vloeien moeiteloos in elkaar over en naderhand heb je eigenlijk geen idee hoe het nummer ook alweer ging. Dit geldt overigens voor alle nummers. Pas na meerdere luisterbeurten begin je ongeveer te pakken hoe de mannen hun epics hebben gestructureerd. Zoals goede prog hoort te zijn ook.

 

Metal vs. jazz

Maar waar Opeth toch nog steeds duidelijk uit de metalhoek komt, liggen de roots van Seven Impale veel meer in de jazz. Al gooit men er (zoals bijvoorbeeld in ‘Eschaton Horo’) ook met het grootste gemak wel eens een Meshuggah-riff doorheen. Net waar de muziek om lijkt te vragen, dat is waar de band heen gaat. In die zin zijn de songstructuren veel vloeiender dan ze bijvoorbeeld op ‘Pale Communion’ zijn en zou Steven Wilson er goed aan doen om eens te kijken of hij niet het volgende werk van deze band zou kunnen produceren.

 

To prog or not too prog

De neo-progger gaat op ‘City Of The Sun’ niets van z’n gading vinden. Daarvoor ontbeert het domweg herkenbaarheid en de meteen in het hoofd zittende melodieën. Ben je echter van het slag progger dat z’n muziek graag onvoorspelbaar, uitgestrekt en virtuoos wil, dan heb je met dit album wellicht het best denkbare alternatief van het jaar in handen.

Seven Impale mag akelig trots zijn op wat, voor mij in ieder geval, de prog-rock openbaring van 2014 is. Hulde!

 

 

Eindoordeel: 9/10

Deel via social media: