Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2014-09-14 07:00:00 • 11 min lezen

Slash - World On Fire

Slash – World On Fire

Label: Dik Hayd International

Eindoordeel: 7,5/10

 

 

Tragiek

De tragiek van Slash is dat hij, ondanks een inmiddels vrij succesvolle solocarrière, tot in lengte der dagen zal worden gevraagd naar wanneer zijn oude bandje (Guns ‘n’ Roses) weer bij elkaar zal komen. Dat zijn antwoord daar stelselmatig en  terecht “nooit” op is bewijst de opener en tevens titeltrack van zijn nieuwste CD. ‘World Of Fire’ knalt als een statement of intent uit je luidsprekers en doet denken aan het werk van Guns uit de glorietijd. Who needs Axl, right?

 

Formule

Gelukkig blijft het daar niet bij en mag de rocker Slash samen met zijn band (want zo mogen we het wel noemen) The Conspirators en Alter Bridge zanger Myles Kennedy voluit op dit derde werk onder zijn eigen naam (zijn eerste hobbyband ‘Slash’s Snakepit’ niet meegerekend). Voor wie al bekend is met de muziek van Slash zal dit nieuwe album niet al te veel verrassingen bieden. Het is op Amerikaanse leest geschoeide (hard-)rock waarbij het tempo over de gehele linie opvallend hoog ligt met hier en daar een ballad. Smullen voor de liefhebber en iets van een zoektocht voor mensen die ervan houden als Slash z’n diepere potentie aanspreekt.

 

Spel

Het is dan ook de urgentie en gepassioneerdheid van het spel van de muzikanten die deze plaat ruim boven de middelmaat uittilt. Kennedy is een uitstekende zanger en doet bij vlagen in de verte wat denken aan Axl Rose, waardoor veel van het materiaal hier het gevoel oproept als werd het geschreven vlak na de klassieker ‘Appetite For Destruction’. Ook omdat Slash en zijn Conspirators net zo hongerig klikken als die harige schoffies van de Sunset Strip destijds. Luister maar eens naar nummers als ‘Battleground’, ‘Bent To Fly’, ‘Dirty Girl en het epische, afsluitende ‘The Unholy’ en je weet denk ik wel wat ik bedoel.

 

Lang

Met z’n zeventien nummers is ‘World On Fire’ wel een hele zit en de meester had er wellicht goed gedaan iets kritischer naar de tracklist te kijken. Herhaling ligt namelijk op de loer en een aantal nummers op deze plaat vertellen hetzelfde muzikale verhaal als hun broertjes en zusjes. Teruggebracht naar 45 minuten (in plaats van 77) hadden Slash en zijn Conspirators uiteindelijk een sterkere troef in handen gehad. Wat nu rest is een plaat die stijf staat van het vuur en de ambitie, maar die bijna over zichzelf struikelt van de drive. En die in veel opzichten toch een herhaling van zetten is voor Slash. Toch is de durf en de breedte van ’s mans gave wel degelijk all over deze plaat. Ze gaat alleen verloren in de overdaad aan materiaal waardoor ‘World On Fire’ te vaak luistert als de Guns ‘n’ Roses plaat die het niet had hoeven zijn. Een zorgvuldig terugbrengen naar 10 nummers doet wat dat aangaat meer recht. Of aan de schaduw van Axl, of aan de eigenheid van het talent van de schepper van dit specifieke werk zelf.

 

 

Eindoordeel: 7,5/10

Deel via social media: