Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2017-02-09 07:00:00 • 10 min lezen

Snowapple - Tracks

Label: ZIP Records / PIAS Eindoordeel : 6,5

 

Afgelopen weekend was daar de albumpresentatie van Tracks, het nieuwste album van het Nederlandse trio Snowapple. In de bijzondere locatie de Duif in Amsterdam konden genodigden kennis maken met het nieuwste stuk artistieke muziek.

 

Muzikale stijl variërend van folk via jazz naar opera Snowapple is feitelijk een trio dat bestaat uit een gemêleerd gezelschap. Laura Polence (zang en piano) , oorspronkelijk uit Letland, Laurien Schreuder (zang en gitaar) en Una Bergin (zang en mandoline) vormen het hart van Snowapple. Ze hebben uiteenlopende muzikale achtergronden, variërend van Jazz, via opera naar de folk. Voor de opnamen van albums en tijdens worden ze ondersteund door een begeleidingsband die de door hun zelf geschreven harmonieën verder muzikaal omlijst. Ze willen niet in een muzikaal hokje gestopt worden en omschrijven hun muziek zelf als een “mix van pop/folk/opera”.

 

Het thema “reizen” is terug te vinden in diverse titels Wat meteen opvalt, is de helderheid van de stemmen van Laura, Una en Laurien en het feit dat de stemmen complementair aan elkaar zijn. De nummers gaan over universele thema’s als heimwee en verlangen en de wens om te reizen. De titels van diverse nummers refereren hieraan. De tours van de afgelopen jaren in diverse continenten en landen vormden de belangrijkste inspiratie voor Tracks. Het album trapt af met ‘Businessman’ waarbij de troef van meerstemmigheid meteen wordt uitgespeeld. De dames vervolgen deze muzikale reis met het toepasselijke ‘Choo Choo Train’ met stukjes tekst die erg doen denken aan de lullaby “Hush Little Baby”. De nummers klinken vaak alsof ze geschreven zijn voor het theater ondanks dat de dames ook vaak op festivals hebben opgetreden.

 

De sfeer op het album lijkt het meest passend bij het theater Die “theater”-sfeer is wel bepalend en alom aanwezig op Tracks. ‘Any Way’ wordt, behoudens wat percussie, vrijwel geheel a-capella neergezet en ook op een nummer als ‘Going Choo Choo’ is de meerstemmigheid bepalend en zijn de gitaar en wat subtiele percussie ondersteunend. Verrassend is het Franstalige ‘Isabelle’ en een nummer als ‘N’, waarbij vooral op zich staande woorden gebruikt worden als tekst in plaats van vloeiende zinnen. Maar ook nu is dat theatrale weer aanwezig. Ontroerend en melancholiek is ‘Going My Way’, waar de blazers een mooie toevoeging vormen. De instrumentale en vooral door percussie vormgegeven afsluiter ‘Little Figgy Takes The Train’ is wat mij betreft overbodig.

 

Eindoordeel De muziek van Snowapple laat zich niet makkelijk omschrijven in een papieren recensie. Het beste advies is om Tracks maar eens te beluisteren en zelf te oordelen. Een popalbum is het in ieder geval niet en de nummers bieden wellicht net iets te weinig variatie en drijven vooral op de meerstemmigheid van de drie dames. Live optredens krijgen nog een extra dimensie door de verkleedpartijen en de weelderige kostuums. Blijft staan dat de meerstemmigheid erg fraai maar dat de composities naar mijn mening meer geschikt zijn voor het theater dan een concertzaal. Veel luisterplezier.

 

Snowapple live:

19 februari        : De Gloria, Asten 26 februari        : ’t Kleine Kerkje, Gieterveen 26 mei               : De Witte Kerk, Hauwert 14 juni               : De Kerk, Oudendijk

Deel via social media: