Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2015-06-08 07:00:00 • 8 min lezen

Soak - Before We Forgot How To Dream

Label: Rough Trade Records Eindoordeel: 8,5  

De net 18-jarige Bridie Monds-Watson is weer één van die spreekwoordelijke verrassingen die je elk muziekjaar tegenkomt. Onder haar artiestennaam SOAK bracht deze Ierse afgelopen week haar debuutalbum uit dat zo volwassen klinkt, dat het lastig te geloven is dat ze nog een adolescent is.  

Prachtige songteksten Ze groeide op in het grauwe en grijze Londonderry, Noord Ierland. Ooit, in 1972, het strijdtoneel van Bloody Sunday, de gebeurtenis waar U2 de hit ‘Sunday Bloody Sunday’ in verhaalde. Ze kende een normale jeugd en groeit op in een warm gezin. Toen ze veertien was begon ze met optreden waarna enkele EP’s volgen. Bridie komt in de gelukkige omstandigheid om in het voorprogramma van George Ezra te mogen touren. Ze wordt opgemerkt om haar muzikaliteit én haar talent om hele mooie teksten te schrijven. Het eindresultaat is dit onwaarschijnlijk volwassen klinkende debuut Before We Forgot To Dream. Inmiddels is Soak in Engeland al door de BBC op het ‘Sound of 2015’-lijstje geplaatst.  

Korte, instrumentale verbindingen Vanaf de eerste kennismaking heb je het gevoel naar een zelfbewuste, jonge singer/songwriter te luisteren. Veertien songs met een wat melancholische ondertoon die leunen op een sterke melodieën en zijn voorzien van sterke songteksten. In de opener ‘B A Nobody’ zingt ze: “A Teenage Heart, Is an unguided dart, We’re trying hard, To make something of what we are”. Het nummer kent een sterke opbouw en ontwikkelt zich tot een krachtig nummer. ‘Blud’ is een autobiografisch harmonieus nummer dat door haar stem en het gitaarspel gedragen wordt. Zo neemt Soak je mee in haar belevingswereld of misschien zelfs wel haar eigen wereld. Zo nu en dan wisselt ze het album af met korte instrumentale interludes zoals ‘My Brain’ en ‘A Dream To Fly’. Vreemd genoeg vormen ze geen obstakel tijdens het luisteren maar zorgen voor een verbinding.  

Al eerder op EP uitgebracht ‘Garden’ is een lekker uptempo nummer dat waarschijnlijk om een liefdesverklaring draait; gedragen door de drums en de gitaren is het lekker luisteren. Het prachtig ingetogen gezongen ‘Hailstones Don’t Hurt’ is waarschijnlijk één van de beste nummers van het album. Bij ‘Oh Brother’ gooit Soak er nog een schepje bovenop en het nummer krijgt door de strijkers een nog donkerder karakter. Het contrast kan niet groter wanneer we vervolgens het vrolijk klinkende ‘Reckless Behavior’ voorgeschoteld krijgen. Lekker midtempo, aanstekelijk en met weer een ander, innemend stemgeluid van Bridie, alias Soak. Gelukkig heeft ‘Sea Creatures’, afkomstig van een eerder uitgebrachte EP ook dit album gehaald want ook dit nummer is van ongekende schoonheid en vormt waarschijnlijk het andere hoogtepunt van dit knappe debuut.  

Eindoordeel Zelf zegt Soak over dit album: “Dear you, I hope you enjoy this collection of songs. They are best heard in a dark room with candles for light & pizza. This album has been written over the last 4 years or so & is a represenation of important events over those years, which have made me who I am.”. Wat mij betreft kun je dit album op elk moment van de dag draaien, bij daglicht, in de schemer of in het aardedonker. Het blijft prachtig. Veel luisterplezier.

20 juli – Valkhof festival / Nijmegen 25 september – Paradiso / Amsterdam 26 september – Rotown / Rotterdam

Deel via social media: