Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2015-05-11 07:00:00 • 5 min lezen

Sophie Hunger - Supermoon

Label : Caroline Int. Eindoordeel : 8

Sophie Hunger is met recht internationaal georiënteerd. Vanwege het werk van haar vader groeide ze afwisselend op in Engeland, Duitsland en haar geboorteland Zwitserland. Inmiddels is het zojuist uitgekomen Supermoon al weer het vierde album van dit muzikale supertalent.  

Meertalig In haar jeugd heeft ze dus veel moeten reizen. Verder is het opgroeien in Zwitserland vaak een garantie voor meertaligheid. Op dit album horen we haar dan ook nummers in het Engels, Frans en Duits zingen. In 2008 brak ze door met haar debuut Monday Ghost en heeft ze inmiddels al op het befaamde Glastonbury “Acte de présence" mogen geven. In Zwitserland verandert alles wat ze aanraakt in goud maar ook in Engeland en Duitsland hebben ze Sophie Hunger inmiddels omarmd.  

Ex-Manchester United’s Eric Cantona Laten we vooropstellen dat Sophie Hunger een ongelofelijk talent is en in staat om diverse stijlen samen te voegen op een complete langspeler. Gezegd moet worden dat haar meertaligheid in haar voordeel werkt. Illustratief voor datgene waartoe ze in staat is zijn bijvoorbeeld, in willekeurige volgorde, de tracks ‘Craze’, ‘Heicho’  en ‘Le Chanson d’Hélène’. Eerstgenoemde is een mooi, folkachtige lichtvoetige ballad, vervolgens een wat obscuur Duitstalige elektro-track-achtig nummer en laatstgenoemde is een heuse Franstalige chanson waar oud-voetbalinternational Eric Cantona (Manchester United) zelfs een bijdrage in heeft. Zelf speelt ze dan ook nog gitaar, de harp en de piano en de bewondering is compleet.  

Veelzijdigheid en muzikale variatie Met de eerdergenoemde tracks is de koek echter nog lang niet op want miss Hunger heeft nog de nodige verrassingen in petto. De dromerige titelsong en opener ‘Supermoon’ is even eenvoudig als doeltreffend; wat akoestisch gitaargetokkel, wat gedempte beats en je hebt een prachtige melodie. Met ‘The Age Of Lavender’ horen we weer jazzy invloeden en die prachtige stem van Sophie Hunger. Haar meertaligheid speelt in haar voordeel want even moeiteloos tovert ze het Duitstalige ‘Die Ganze Welt’ uit de hoge hoed; een nummer dat aan de stijl van Herbert Gröneymeyer doet denken. ‘We Are The Living’ is daarentegen weer een nummer met duidelijke rock-invloeden en het electrische gitaargeluid is nadrukkelijk aanwezig. Met ‘Queen Drifter’, een prachtige melancholieke ballad, laat Sophie Hunger ons na twaalf tracks vol verbazing achter.

 

Eindoordeel Sophie Hunger bewijst op Supermoon een veelzijdig en volwassen artiest te zijn. Ze heeft zich na Danger Of Light uit 2012 duidelijk doorontwikkeld en daar is dit album nu het eindresultaat van. Ondanks de diverse stijlen en muzikale uitstapjes weet Sophie er toch een samenhangend geheel van te maken dat na enkele luisterbeurten steeds mooier en mooier wordt. Veel luisterplezier. 

Deel via social media: