Zoek...
Spellling - The Turning Wheel

Spellling - The Turning Wheel

Label : Sacred Bones

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2021-07-03 07:00:00 • 3 min lezen

Jazz / Pop / Singer-songwriter / Soul
8,5

Spellling - The Turning Wheel

Met haar derde album The Turning Wheel schrijft de Amerikaanse singer/songwriter Spellling een nieuw artistiek hoofdstuk en waarschijnlijk haar meest ambitieuze album tot op heden. Met maar liefst 31 muzikanten krijgt dit nieuwe album een soort van Broadway-achtig karakter mee en een ongekende grandeur.

Muzikaal theaterstuk
Chrystia Cabral, alias Spellling, is een creatieve singer/songwriter uit Sacramento; kunstzinnig, artistiek en oorspronkelijk vooral bezig met beeldende kunst. In 2015 legde ze zich echter toe op muziek, begon te experimenteren in 2017 was daar haar eerste EP dat resulteerde in een platencontract. In 2019 was daar haar eerste volwaardige album Mazy Fly dat vooral werd gekenmerkt door donkere synths. Nu heeft ze voor een totaal andere benadering gekozen door maar liefst 31 muzikanten uit te nodigen om haar bij te staan met een ongekende diversiteit aan instrumenten; denk aan blazers, strijkers maar ook een Flugelhorn, gitaren, banjo en een harp. Dit derde album lijkt op een soort muzikaal theaterstuk doordrenkt van Soul en Jazz dat nadat het gordijn ophoog is gegaan opent met ‘Little Deer’, een heerlijk nummer met soul en jazzinvloeden en waar meteen dat orkestrale duidelijk aanwezig is. Chrystia heeft een zeer authentieke, wat hoge stem en in combinatie met de soms theatrale stukken doet ze zo nu en dan aan Kate Bush terug denken. Luister maar eens naar ‘The Future’ dat een soort van Baroque-achtige pop is of het spookachtige ‘Awaken’ dat met een heuse donderslag eindigt.

Spookachtig
‘Always’ is een mooi liefdesliedje, ‘Queen of Wands’ is een spookachtige wals en bij de titelsong trekt de Amerikaanse nog eens alles uit de kast; strijkers, een koor en een rijk palet aan niet alledaagse instrumenten en met ‘Emperor With An Egg’ klinkt het alsof we naar een sprookjesboek luisteren met een vogel als hoofdpersoon. Centraal op het album staat het ruim zeven minuten durende epos-achtige ‘Boys At School’ waar Chrystia ons meeneemt naar haar jeugd en de dramatiek (‘I Hate The Boys At School / The Don’t Play The Rules’) druipt van dit prachtige nummer af. Overigens niet alleen door de zang van Chrystia maar ook door de Pink-Floyd achtige gitaar tot en met de Mariachi. Richting het einde is ook ‘Magic Art’ zo’n nummer dat een onderhuidse dreiging kent met Lisa Reed op gitaar. Bij de afsluiter ‘Sweet Talk’ denkt deze recensent toch weer een keer terug aan Kate Bush. 

Eindoordeel
The Turning Wheel is meer dan een ambitieus album geworden dat bijna een uur speeltijd kent. Bij elk nummer heb je het gevoel dat er weer een nieuw deurtje wordt geopend en het meer dan overdadig georkestreerde album is ongekend intrigerend geworden. Chrystia heeft een bijzondere stem, misschien wat hoog, maar het past als gegoten bij dit Baroque-achtige, soms wat theatrale en dan weer Soulvolle album. Een absolute aanrader. Veel luisterplezier.

 

Jazz / Pop / Singer-songwriter / Soul

Deel via social media: