Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-04-08 07:00:00 • 7 min lezen

Splendid - The Good Life

Splendid – The Good Life

Label: PIAS

Eindoordeel: 7/10

 

 

Feestje

De Haagse band Splendid houdt wel van een feestje. Dat hoor je al meteen vanaf openingstrack en tevens single ‘Back In The Day’ waarin men de zonnige klanken uit de reggae combineert met de swing van Earth, Wind & Fire. Hun zesde album alweer, dit ‘The Good Life’, en het recept van de mannen heeft alleen nog maar meer vaste vorm gekregen. Al sinds 2001 timmeren ze  aan de weg en in die tijd heeft men al zo’n beetje alle grote Nederlandse festivals aangedaan. Dat is op zich ook niet gek, want hun muziek leent zich uitstekend voor grote groepen dansende mensen en, vooral, voor zonnige dagen. En alhoewel de mannen hun roots hebben liggen in de surf- en reggae scene is het toch met name soul en een beetje funk dat hier de hoofdmoot vormt. De reggae-invloeden zijn er nog wel (zoals in ‘NaNaNa’, ‘Longing For Your Love’ of het opzwepende ‘Don’t Mess With Me’), maar het is meer het type reggae dat je bijvoorbeeld (met een beetje fantasie) ook acts als De Dijk, Brainpower of Doe Maar zou kunnen horen maken. In Jamaica zouden ze er geen boodschap aan hebben.

 

Des Nederlandsch

In die zin had deze band ook alleen maar haar wieg in het Nederlandse kunnen hebben. Het is iets in de sound dat het geheel binnen de landsgrenzen houdt. De wijze waarop het titelnummer bijvoorbeeld veel meer weg heeft van een song van Chef Special dan van een song die Prince zou hebben kunnen maken. Het is slick maar net te hoekig. Wit, eigenlijk. Dat  maakt dat dit album onwillekeurig een meer nationale dan internationale impact zal kennen. En daarmee is niets mis. Nederland heeft wel een aantal bands nodig waar ze onmetelijk trots op kan zijn en Splendid doet wat dat aangaat prima zaken. Voor diepgang moet je hier echter niet zijn. Dit luistert gewoon lekker weg zonder dat het je leven al te drastisch zal veranderen. Niet elke plaat hoeft dat.

 

Corona

Toch heeft de band de pech hier met een recensent te maken te hebben die wel zoekt naar iets dat een meer blijvende indruk achterlaat. Ik heb heel veel aan Chef Special moeten denken tijdens het luisteren van deze CD, maar kan alleen niet duiden of zij nu de inspirators zijn of juist de imitators. In elk van de twee gevallen geldt voor mij dat de muziek een soort van funky nonchalance kent die bijna neigt naar anonimiteit. Er spreekt niet echt een eigen stem uit. Een instrumental als ‘Steppin’ Up’ (wat mij betreft de beste track hier) had niet per se van Splendid afkomstig hoeven zijn bijvoorbeeld. Dat zal een hossende concertmassa op het strand of op de festivalweide volkomen worst zijn overigens, maar iemand die z’n € 10 maar één keer uit kan geven in de platenzaak maakt het wellicht wel uit. Authenticiteit (of eerder: het gebrek daaraan) is eigenlijk het grootste euvel op deze plaat die voor de rest luistert als een zorgeloze zomerdag. Mocht je de kans hebben de mannen live te zien op de festivals deze zomer: beslist doen! Het is vast een feestje. Maar als het gaat om dit album….nee, ik zou het je niet zondermeer aanraden.

 

Niet omdat het een slecht album is, integendeel zelfs, maar het is als die eerste slok van je Corona na een lange dag in de zon: hemels, maar bij de tweede slok alweer….vergeten.

 

 

Eindoordeel: 7/10

Deel via social media: