Zoek...
Sufjan Stevens - The Ascension

Sufjan Stevens - The Ascension

Label : ASHTMATIC KITTY

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2020-10-15 07:00:00 • 3 min lezen

Dreampop / Electronic / Pop
8

Sufjan Stevens - The Ascension

De 45-jarige Sufjan Stevens kunnen we gerust een grote naam noemen met een meer dan respectabele discografie. Alom geprezen wordt de uit Detroit afkomstige Amerikaan om zijn album Carrie & Lowell, waarin Stevens terugblikt op zijn moeder Carrie, die leed aan een bipolaire stoornis en schizofrenie met heel veel leed als gevolg. Daarna maakte hij nog enkele albums en nu is daar ineens The Ascension.

Stevens de alleskunner
Stevens staat bekend zich niet in een bepaalde (muzikale) hoek te laten drukken en zijn albums zijn dan ook vaak zeer divers en onderscheiden van elkaar. Soms kiest hij voor een elektronische inval om vervolgens weer richting Folk of een andere stijl af te drijven. Dit nieuwe album kunnen we waarschijnlijk onder de elektronische categorie scharen hoewel de 15 tracks voor voldoende variatie zorgen. Stevens opent meteen met het krachtige en vrijwel volledig op elektronica drijvende ‘Make Me An Offer You Can’t Refuse’. Ook nu is het alom Stevens wat we horen; het spelen van de instrumenten, het opnemen, producen, zingen tot het ontwerp en creëren van de albumhoes. Dat elektronische karakter krijgt soms ook wel een wat experimenteel karakter mee zoals bij ‘Lamentations’ terwijl hij bij het overigens sterke ‘Ursa Major’ weer allerlei geluidjes en bliepjes als muzikale decoratie toepast.

Amerika!
‘Run Away With Me’ is mooi, zweverig en dromerig en omgeven door weelderige synths waarbij de stem van Stevens haast zalvend klinkt, iets wat we ook bij ‘Tell Me You Love Me‘ terug horen. Hoe tegenstijdig is dan het wat donkere Death Star’ dat qua titel niets aan de verbeelding overlaat. Soms is er een totale verrassing zoals het retro klinkende ‘Video Game’ dat wel heel erg poppy klinkt met een knipoog naar de jaren ’80. Een ander nummer dat wel wat vragen oproept is het bijna zes minuten durende ‘Die Happy’ dat uiteraard een wat sombere context kent en waar we Stevens alleen de woorden ‘I Wanna Die Happy’ horen fluisteren. Met het spannende maar soms ook zwevende ‘Landslide’ noemen we één van de beste tracks van het album en ook de titelsong is er eentje voor de blijvende playlists maar het hoogtepunt is natuurlijk toch de 12 minuten durende afsluiter ‘America’. Het land waar de Amerikaan vol van zit loopt als een rode draad door het album en ook in deze afsluiter staat de teloorgang van deze machtige wereldstaat centraal, muzikaal omgeven door pulserende beats en synths en die altijd ietwat zwevende stem. 

Eindoordeel
The Ascension is een bijzondere plaat geworden met een speelduur van één uur en twintig minuten, rijkelijk verdeeld over 15 songs! De plaat heeft een wat elektronisch karakter maar er valt echt heel veel te ontdekken. Het is persoonlijk, het is politiek geëngageerd en staat bol van knappe, fraaie composities. De waarde van deze plaat binnen het oeuvre van Stevens zal pas over enkele jaren vastgesteld kunnen worden. Veel luisterplezier.

Dreampop / Electronic / Pop

Deel via social media: