Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2016-05-20 07:00:00 • 5 min lezen

Sunstorm – Edge Of Tomorrow

Sunstorm – Edge Of Tomorrow

Label: Frontiers

Eindoordeel: 7,5/10

 

 

Mottenballen

He, is dit weer “een echte Del Vecchio”? Jazeker, de tweede deze maand! Dit keer onder de Sunstorm vlag met niemand minder dan ex-Rainbow, ex-Deep Purple zanger Joe Lynn Turner achter de microfoon. Turner heeft er natuurlijk nog steeds zwaar de schijt in dat niet hij, maar de volslagen onbekende Ronnie Romero, bij Ritchie Blackmore aan mocht schuiven voor de Rainbow-reünie concerten deze zomer, maar gelukkig lieten Del Vecchio en Sunstorm zich wat meer gewillig uit de mottenballen halen en zie daar: een vierde album! Daarmee gaat Turner natuurlijk niet de arena’s van Moeder Aarde platspelen en dat weet hij ook wel, maar het is in ieder geval een stuk beter te pruimen dan z’n vorige project, ‘Rated X’, dat ongeveer zo spannend was als de seizoensfinale van ‘The Bold And The Beautiful’. Nee, je mag dit ‘Edge Of Tomorrow’ van veel dingen betichten, maar niet dat het een oefening in schaapjes tellen is.

 

Meer gruis

Turner, inmiddels 64 jaren op de teller, klinkt nog opvallend goed bij stem en vult de melodieuze rock die het decor vormt voor zijn vocale capriolen uitermate goed aan. Er zit wat meer gruis in z’n stem en persoonlijk vind ik dat wel een verrijking. Het geeft de muziek ook wat meer, ehm, edge en dat kan geen kwaad want het risico op een overdaad aan clichés ligt voortdurend op de loer. Sunstorm’s vierde bewandelt dan ook een dunne lijn tussen parodie en party time en blijft gelukkig door de bank genomen voorzichtigjes aan de laatstgenoemde kant. Dat betekent echter niet dat dit album een ware revelatie is, want daarvoor kleurt het te zeer binnen de lijntjes en maakt het net even ietsje minder indruk dan de voorgaande drie albums. Wellicht door de komst van Del Vecchio, want sommige van de meer voorspelbare melodielijnen komen overduidelijk van zijn hand. Toch zijn heftige passages zoals in ‘Heart Of The Storm’ gewoon erg lekker en ook ‘Don’t Walk Away From A Goodbye’, ‘Don’t Hold Me Down’ en het titelnummer zijn werkelijk om van te smullen. Maar de rest van de nummers....nu ja, die komen en die gaan weer zonder echt iets van een indruk achter te laten.

 

Mr. Net Niet

We snappen natuurlijk wel waarom Sunstorm het levenslicht weer ziet na een afwezigheid van vier jaar, maar dit nieuwe album gaat niets doen aan de reputatie van Turner als “Mr. Net Niet”. Jammer, want hij is en blijft een uitstekende zanger die echter wel degelijk een grootheid als Yngwie Malmsteen of Blackmore achter zich moet hebben om volledig te kunnen stralen. Del Vecchio is niet een sparringpartner van dat kaliber en het is puur aan de klasse van Turner te danken dat dit album niet het water aan de lippen heeft staan. Over speelduur kunnen we ook nog wat soebatten want een zeiknummer als ‘Angel Eyes’ had nooit uit het toilet opgetakeld mogen worden en zo zijn er nog één of twee kandidaten die de luisteraar met hun afwezigheid een groter plezier zouden hebben gedaan. Door de bank genomen is dit album echter een solide werk waar Turner zich niet voor hoeft te schamen en waarmee hij zich revancheert voor de misstap die ‘Rated X’ was. Het zal niet de geschiedenisboeken in gaan als de kroon op z’n carrière maar hij scoort er wel een degelijke middenmoter met een paar uitstekende uitschieters mee.

 

 

Eindoordeel: 7,5/10

Deel via social media: