Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-02-01 07:00:00 • 6 min lezen

Sweet & Lynch - Only To Rise

Sweet & Lynch – Only To Rise

Label: Frontiers

Eindoordeel: 8/10

 

 

Laaggespannen

Stryper’s Michael Sweet en Dokken’s George Lynch behoeven bij de fans van het AOR en melodic hardrock genre natuurlijk geen enkele introductie meer. Het is daarom interessant om te zien wat de christelijke sterzanger en de hedonistische gitaargod met elkaar kunnen binnen dit toch wel ietwat eigenaardige samenwerkingsverband. Het Frontiers label levert wel meer van dit soort, door de directeur bedachte, gelegenheidsprojecten af en in de regel zijn die niet heel erg spectaculair. De verwachtingen waren bij het opzetten van deze CD dan ook wat aan de lage kant.

 

Op hun best

De heren hebben geen tel met elkaar in de studio doorgebracht. Dat is op zich al wel bijzonder en doet het ergste vermoeden. Toch klinkt ‘Only To Rise’ nergens als gefabriceerd of bedacht. Eerder als het werk van een echte, gedreven band die duidelijk het beste uit zichzelf heeft proberen te halen. De heren worden dan ook bijgestaan door niet de minste ritmesectie, namelijk James Lomenzo (ex-Megadeth) en Brian Tichy (ex-Whitesnake). Vier stermuzikanten dus die prima hun mannetje staan in een werk dat stevig terugkijkt naar de gloriejaren van de AOR en hardrock (Journey, Foreigner, Van Halen, dat soort namen) maar da tegelijkertijd volkomen in het ‘nu’ staat. De productie van Sweet is ook kristalhelder en de songs knallen wanneer er geknald moet worden en zijn lekker stroperig als er een ballad moet zijn. Sweet en Lynch excelleren ook beide in hun specialiteiten en het is lang geleden dat ik bijvoorbeeld Sweet zo diep heb horen gaan als zijn hard-rock yell in ‘Recover’.  Maar ook Lynch jankt en giert op de snaren als een gefrustreerde kater in de Beatlesque rocker ‘Divine’.

 

Dat ze nog maar lang samen mogen zijn

Het verliest iets aan impact tegen het einde van het album, maar dan is de uiterst goede indruk al gemaakt. Met ‘Only To Rise’ leveren Sweet en Lynch een puik werk af dat al het goede van wat melodische hardrock kenmerkt in zich draagt. Voor fans van Stryper, Y&T en Dokken was dit natuurlijk sowieso al verplichte kost, maar ik denk dat iedere rechtgeaarde hardrocker hier z’n gram wel zal halen. Het zou in ieder geval jammer zijn als de samenwerking van beide mannen eenmalig zou zijn, want daarvoor is de muziek hier gewoon te sterk. Of, te sterk? Wat klets ik toch. Dit is gewoon een dikke, vette aanrader!

 

 

Eindoordeel: 8/10

Deel via social media: