Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2015-01-04 07:00:00 • 3 min lezen

Teus Nobel - Legacy

Label: Flying High Records eindoordeel: 8 Teus Nobel studeerde van zijn 17e jaar klassieke muziek gevolgd door een opleiding jazz aan het conservatorium in Rotterdam. Sindsdien heeft hij deel uitgemaakt van onder meer de band met Caro Emerald en The Kyteman Orchestra. Zijn debuutalbum ‘Flow’ werd in 2012 met veel enthousiasme door zijn publiek ontvangen. Zijn tweede album ‘Legacy’ herbergt een nalatenschap van muzikale helden, waarvan Nobel erkent dat hij, en vele muzikanten van vandaag staan op hun schouders. Nobel noemt Christian Scott, Miles Davis en Eric Vloeimans. De invloeden van deze meesters is inderdaad opvallend. Toch is de jonge trompettist Teus Nobel al voort bordurend naarstig op zoek naar zijn eigen geluid. Om dit te bereiken stelt Nobel een totaal nieuwe band samen. De basisformatie bestaat uit gitarist Jerome Hol, Jasper van Hulten op drums, Jeroen Vierdag op bas, en pianist Timothy Banchet. Op het album ‘Legacy’ aangevuld met  twee gastspelers, te weten saxofonist Ben van den Dungen en trombonist Ilja Reijngoud. Het album begint met ‘Quiet Now’ een prachtig nummer met veel echo, en spanning. Het wordt zonder pauze gevolgd door Mr. Shiny Pants / Quite Now. Dit nummer lijkt meer de kant van harmonische rock op te gaan. Er zit ook lekker tempo in de zeven volwassen composities die volgen. Heerlijk pianogeluid verrijkt het derde nummer ‘Why Not?’. Liefhebbers van de creatieve muziek van Vloeimans, waarmee Nobel ooit een samenwerking aanging, zullen zich zeker ook in deze composities van Nobel kunnen verheugen. ‘Suite for Jarmo’ is meer easy, en toch catching. ‘Intro Way Beyond’ (51 sec.) is een lied op zichzelf, een zeer professionele intro met bassolo, waarbij zich naadloos een percussie aansluit, en zonder pauze over gaat in track 6 ’Way Beyond’. En dit is werkelijk iets van Nobel! De gaatjes vullen met speelse percussie. ‘Esho Funi’ is een bijzonder nummer. In het begin denk ik, er komt een zanger tevoorschijn, maar dat is Nobel himself op trompet. Een lieflijk nummer, met een sprekend geluid, gebaseerd op akkoorden van Hol, en een mijmering van Vierdag op bas. Ze besluiten met een houten marsmuziek ‘Woody’s March’ ft Ilja Reijngoud. Bigband klanken met een enorme drive door Hol op gitaar, gevolgd door Jasper van Hulten op drums. Conclusie Prachtig te horen hoe een grote stappen Nobel in zijn ontwikkeling maakt. Hij schrijft in tegenstelling tot zijn vorige album, nu de titels met hoofdletters. En terecht. Op mij komt dit album ietwat dubbelzijdig over. Aan de ene kant de warme, karakteristieke jazz. Aan de andere kant geeft het werk van Jerome Hol, alhoewel ook meesterlijk gespeeld, richting pop en rock Als geheel ben ik blij met deze plaat. Er is veel te horen, veel te ontdekken. Heeft Nobel een eigen geluid? Het gaat zeker die kant op. Nu is het nog Nobel en een beetje van... Het album Legacy is te koop.

Deel via social media: