Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-08-29 07:00:00 • 7 min lezen

The Cosmic Carnival - A Night At The Cosmic Carnival / The Cosmic Carnival Express

The Cosmic Carnival – A Night At The Carnival

The Cosmic Carnival – The Cosmic Carnival Express

Label: Innercore

Eindoordeel:  8/10

 

 

A Night At The Carnival (8,5/10)

Het Rotterdamse gezelschap The Cosmic Carnival timmert alweer aardig wat jaartjes aan de weg en wist op die weg zelfs nog in 2009 de Grote Prijs Van Nederland binnen te hengelen. Dat men zich met name in een live-setting erg prettig voelt bewijzen de twee live-albums die dit collectief tegelijkertijd uitbrengt. In tegenstelling tot wat de naam doet vermoeden is dit geen space-rock of alternatieve feestmuziek, maar eerder hele stemmig gebrachte pop/rock die, op ‘A Night At The Carnival’, stevig schatplichtig is aan bands als Goldfrapp, Belle And Sebastian en Fleetwood Mac.  Het eerste deel van dat album is het sfeervolle deel, waar met name tracks als het hypnotiserende ‘Unicorn’ en het opbouwende ‘Sister Love’ diepe indruk achter laten. Vanaf de tweede helft krijgen de Fleetwood Mac invloeden wat meer de overhand hetgeen met name wordt benadrukt door de damesstemmen die de mannelijke lead vocalen begeleiden zoals ze dat doen in ‘All In All’ of in het melancholische ‘Blue Sky Lady’. Het studionummer aan het einde van de plaat (en tevens single, als ik het goed heb) ‘A Thousand Miles’ haakt naadloos in op het live-werk met haar gebruik van pedal steel guitar en viool. Iets minder indrukwekkend dan wat er aan vooraf ging, maar zeker niet minder prettig.

 

The Cosmic Carnival Express (7,5/10)

De setlist op de dubbelaar ‘The Cosmic Carnival Express’ is weer een geheel andere en opent als een heus C&W album met lichte rock ‘n’ roll invloeden en zelfs  verdienstelijke covers van de Stones hits ‘Not Fade Away’ en ‘Sweet Virginia’. Ook Bob Dylan komt voorbij in ‘Meet Me In The Morning’ en zo tackelt de band nog het één en ander aan originals, traditionals en rock ‘n’ blues standards. Wat knap is, is hoe moeiteloos de band van stijl naar stijl wisselt zonder ook maar ergens geforceerd te klinken. Misschien heeft het niet overal de typische edge die aan rauwe rock verwant it, maar wat het daar niet brengt maakt het in smaakvolheid goed. Als geheel is ‘The Cosmic Carnival Express’ echter wat minder indrukwekkend dan z’n halfbroertje. Dat ligt niet eens zozeer aan de uitvoeringen maar eerder aan het materiaal dat gewoon niet zo sterk is als dat op ANATC. Sowieso wordt op ANATC beter gebruik gemaakt van sfeercontrasten en daarin lijkt de band toch op haar sterkst.

 

Dezelfde munt

Beide albums zijn daarmee twee kanten van dezelfde munt geworden en geven je als luisteraar een goede indruk van waar dit veelbelovende gezelschap zoal mee bezig is als ze op de planken staat. Omdat de info in de bio vrijwel non-existent is, is het lastig om te duiden welke van de songs hier nu covers zijn en welke van eigen makelij. Dat dit vrijwel niet te horen is, geeft eens te meer aan hoe veelzijdig de band is en hoeveel kanten ze op kan. Beide albums zijn dan ook een prima introductie voor wie de band nog niet kent en een uitnodiging om haar eens in levenden lijve te bewonderen wanneer ze op de planken staat. Trapezeartiesten en wilde leeuwen zul je er niet aantreffen, maar een prima tijd lijkt in ieder geval gegarandeerd.

 

 

Dynamic Range Value (beide albums): DR9

Eindoordeel (als geheel): 8/10

Deel via social media: