Zoek...
The Districts -  You Know I’m Not Going Anywhere

The Districts - You Know I’m Not Going Anywhere

Label : Fat Possum Records

Youtube video
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2020-03-21 07:00:00 • 3 min lezen

Indie / Pop / Rock
8

The Districts - You Know I’m Not Going Anywhere

The Districts is een Indierock band afkomstig uit Lititz, Pennsylvania. Ontstaan uit een viertal schoolvrienden onder leiding van frontman Rob Grote timmert de band al sinds 2009 aan de weg. Na enkele EP’s was er in 2017 het debuutalbum Popular Maniuplations dat meer dan gemiddeld positieve kritieken kreeg. You Know I’m Not Going Anywhere is de titel van het nieuwe album.

Oververmoeid
Na de release van Popular Manipulations tourde de band intensief en na meer dan 200 shows was het glas meer half leeg dan half vol. Frontman Grote moest naar eigen zeggen tot bezinning komen en antwoord krijgen of hij met de band verder wilde en sloot zich vervolgens op. Zonder verwachtingen op wat dan ook begon hij te schrijven en met behulp van een synthesizer, een drummachine en een gitaar  schreef hij 32 liedjes. Elf daarvan haalden het tot dit nieuwe album waarmee de band zichzelf als het ware opnieuw uitvind.

Comfortzone
Het gebruik van wat meer synths is meteen hoorbaar bij nummers als ‘Hey Jo’ en opener ‘My Only Ghost’; de nummers krijgen een net iets ander geluid mee dan dat we gewend zijn. De tracks krijgen een iets meer ambient karakter wat de kwaliteit van de tracks op dit nieuwe album absoluut ten goede komt. Het mooiste voorbeeld hier van is waarschijnlijk ‘Cheap Regrets’, de nieuwste single maar ‘Velour And Velcro’, waar we een soort van puurheid waarnemen, is één van de betere songs op dit album. Met ‘Descend’ hebben we een mooi akoestisch rustmoment waar Grote nogmaals wat universele vraagstukken voorbij laat komen. Ook met ‘Dancer’ plaatst de band zich wat buiten hun comfortzone als de band een soort van ingetogen kalmte weet te bewaren. Mooi is het grote contrast vervolgens met het uiterst energieke en wat ongepolijst klinkende ‘Sidecar’. ‘4th Of July’ is de ingetogen, ietwat akoestische afsluiter, waar we Grote breekbaarder als ooit horen.

Eindoordeel
Dit tweede volwaardige album is misschien wel één van de verrassingen van 2020. Een prima plaat die volledig in balans is en waar de band dus zijn nek uitsteekt met hun toch iets andere sound. Alle nummers kloppen en het geheel klinkt als een klok én toch weet de band zijn identiteit te behouden. Prima plaat. Veel luisterplezier.

Indie / Pop / Rock

Deel via social media: