Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2014-10-05 07:00:00 • 5 min lezen

The Duke Robillard band - Calling All Blues

The Duke Robillard Band – Calling All Blues Label: Dixiefrog Eindoordeel: 7

Duke Robillard begon zijn muzikale loopbaan eind jaren 60 met de Roomful of Blues. Zoals vele bluesband betaamd, was het hier ook een komen en gaan van musici. Uiteindelijk werd het eerste album van Roomful of Blues in 1978 pas opgenomen. Als co-founder van de band is Duke Robillard eigenlijk te vroeg gestopt met deze band. Na drie albums met deze band maakte Robillard de overstap naar The Fabulous Thunderbirds. Natuurlijk was dat een goede reden, al was hij met Doug Bangham de vervangen van Jimmy Vaughan, dat eigenlijk het boegbeeld was van de Thunderbirds. De reden was dat Jimmy met zijn broertje Stevie Ray het album “Family Style” op ging nemen.

Ook hier bleef Duke niet lang. Na drie jaar en een album opnemen werd er gekozen voor een gitarist en Doug en Duke ruimen het veld. Vanaf die tijd begon hij als solo artiest en speelt hij in de band van Tom Waits en neemt hij diverse songs op met o.a. Bob Dylan en Tom Waits. Deze invloeden hoor je dan ook weer op dit album. Het jazzy trompet op “Temptation” of het gitaarlickje van ‘She So Fine” komen zo uit een album van Tom Waits gelopen.

Nu allemaal onder het noemer van de blues. Het is meer de lichtere swing blues, dat soms doet denken aan ZZ top (Motor Trouble) of de soulblues van “Emphasis On Memphis”. De vette gitaarsoli op de ruwe blues is hier ver te zoeken. Hier door is het toegankelijker voor een groot publiek. Maar voor een echte blues liefhebber is het album wellicht te licht.

Deel via social media: