Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-05-03 07:00:00 • 10 min lezen

The Jayhawks - Paging Mr. Proust

Label: Sham Eindoordeel : 8,5

 

Na vijf jaar afwezigheid en relatieve stilte zijn The Jayhawks terug met een nieuw album. Paging Mr. Proust is de titel van het eerste album sinds 2016.

 

Harmonieuze melodielijnen en meerstemmigheid is het handelsmerk In zijn algemeenheid wordt de muziek van The Jayhawks omschreven als countryrock. Toch doen we daar de band uit Minneapolis waarschijnlijk mee te kort want de band heeft door de jaren heen bewezen van diverse markten thuis te zijn. Het in ’92 uitgebrachte derde album Hollywood Town Hall betekende de definitieve doorbraak van de band die op dat moment uit vier jongens uit het Midwesten bestond. Vooral de stemmen van Mark Olson en Gary Louris waren bepalend voor het succes. Er zijn van die stemmen die onlosmakelijk bij elkaar horen; denk aan Simon & Garfunkel of de gebroeders Finn. De band brengt in de jaren daarna in wisselende bezetting nog een aantal albums uit zoals het in 1995 uitgebrachte en minder succesvolle Tomorrow The Green Grass’ en het wat meer commerciële Smile uit 2000. Ondanks de wisselende samenstellingen zijn de harmonieuze melodielijnen naast de meerstemmigheid de belangrijkste bindende factor.

 

De geprezen veelzijdigheid Albumopener ‘Quiet Corner & Empty Spaces’ laat horen waarom het Louris en Olson al die jaren betiteld zijn als begenadigd liedjesschrijvers. Een midtempo folk-rocknummer, deinend en wiegend op een vloeiende melodie die ingekleurd wordt door het gitaarspel en de meerstemmigheid, ondanks de afwezigheid van Olson. Misschien dat bij het luisteren van dit nummer er wel herinneringen aan de muziek van The Byrds boven komen drijven. Vervolgens laat de band met ‘Lost Of Summer’ een wat meer rock-geluid horen om met ‘Lovers Of The Sun’ terug te pakken naar de zomerse klanken die de sixties zo typeerden. De veelzijdigheid van de band en het talent van Louris vloeien bij het vlot lopende ‘Leaving The Monsters Behind’ in elkaar; een combinatie van stijlen die je doet denken aan een mengeling van Fleetwood Mac en de Westcoastsound van The Eagles.

 

De samenstelling van de huidige band staat ook weer garant voor die typische Jaywhaks-sound Zo blijft het album van ongekend niveau en weet de band in de huidige samenstelling, te weten Gary Louris (zang/gitaar), Marc Perlman (basgitaar), Tim O’Reagan (drums/zang) en Karen Grotberg (keyboard/zang), je aandacht vast te houden. ‘Isabel’s Daughter’ is een typisch Jayhawks nummer waar ook nu weer de tweede stem door toetseniste Karen Grotberg wordt verzorgd en met ‘Ace’ pakt de band naar het geluid van de beginperiode terug. Meest verrassende track is waarschijnlijk het opzwepende ‘Dust Of Long Dead Stars’ dat de nodige ingrediënten van Rock ’n Roll in zich heeft. Zo nader je gestaag het einde van het album waarbij er nog twee pareltjes op je wachten. ‘Lies In Black And White’ is waarschijnlijk het beste nummer van het album; instrumenten, melodie en teksten zijn volledig in harmonie. Afsluiter ‘I’ll Be Your Key’ is dat rustige, melancholische nummer dat we nog niet waren tegengekomen op Paging Mr.Proust.

 

Eindoordeel Paging Mr. Proust, met een opvallende albumcover, is een écht Jayhawks album geworden, ondanks de afwezigheid van Mark Olson en de muzikale uitstapjes die de band op dit album maakt. Zijn afwezigheid wordt door de overige bandleden vakkundig ingevuld en met de hulp van producer Peter Buck (R.E.M.) wordt er een meer dan prima stukje muzikaal vakmanschap afgeleverd. Bij elke luisterbeurt ontdek je nieuwe laagjes waardoor het album steeds beter wordt. Kortom, een aanrader. Veel luisterplezier.

 

10 september : Take Root Festival, Groningen 19 september : Tivoli, Utrecht

Deel via social media: