Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2016-11-01 07:00:00 • 7 min lezen

The Mission @ TivoliVredenburg

The Mission @ TivoliVredenburg 31 oktober 2016

Boven in de toren, in de Panoramazaal van TivoliVredenburg, verzamelen de voormalige Gothic fans die in de jaren 80 hun donkeren kleding droegen en met lichte make up hun ogen fine-linen. Nu zijn we ruim 30 jaar later. De mensen zijn inmiddels deels grijs geworden en herleven een tijd waarbij ze als tiener individueel dansend in een donkere ruimte hut tijd doorbrengen.

Een donkere sessie van de Zuid Afrikaanse gothic band The Awakening is de aftrap van de avond. Een band rondom Ashton Nyte. Nyte was naast bandlid ook organisator van de Rock agains Rape festivals, is kunstenaar en beschouwd de passie, schoonheid, poëzie en theater de belangrijkste ingrediënten van de live shows. Hier staat de band voor de backline van the Mission, een kleine ruimte waarmee ze het moeten doen. De songs van hun recente album uit 2006 “Razor Burn” en 2009 “Tales of Absolution” zijn de hoofdingrediënten van de set. Met een stevige versie van Paul Simons “Sounds of Silence” doet de band niet het idee te hebben dat de meester enkele kilometers verderop in de Ziggo Dome staat.

Een uurtje later is het de beurt aan de gothfathers of the donkere new wave sound. De voormalige leden van Sisters of Mercy Craig Adams en Wayne Hussey (tevens ex Dead of Alive gitarist, waarvan zanger Pete Burns deze week op 57 jarige leeftijd aan een hartaanval is gestorven), startten The Mission in 1985 met Simon Hinkler (later Pulp) en Mick Brown. Half jaren negentig valt de band uit elkaar en passeren diverse vervangers de revue. Met het nieuwe album “After Fall From Grace”, dat enkele weken geleden is verschenen) is de originele line up weer terug. Behalve Brown, hij is vervangen door Mike Kelly en live is er een technische drumbox en zangeres aan toegevoegd. Deze bezetting maakt deze show juist bijzonder. De band behoort in het rijtje van Cure, Simple Minds en U2. Natuurlijk staat het nieuwe album centraal, maar men kiest te openen met “Beyond the Pale” van hun succes album “Children”. De setlijst is geeft een goede afwisseling van alle albums die de band heeft gemaakt. Al worden de songs soms snel en ruw afgewerkt. De rust die men in de glorietijden had lijkt wat verdwenen. Met Neil Youngs “Like A Hurricane” breekt men de set even. Het wachten voor velen is op de hits die uiteindelijk ook komen. Een stugge versie van “Like A Child Again” wordt goed gemakt door “Tower of Strength”. Het stevige “Wasteland” is een mooie afsluiting van de uur durende set. Op verzoek speelt Hussey het intro van “Amelia” omdat de rest van de band het hier laat afweten. Beetje jammer, maar dat zie je vaker bij Engelse bands, die zich alleen aan de setlist houden. De toegiften zijn ruim aanwezig met de hit “Butterfly on A Wheel” als meezinger. “Belief” en “Deliverence” van het succesalbum “Carved in Sand” zaten uiteindelijk in de staart van de show.

Deel via social media: