Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-06-26 07:00:00 • 7 min lezen

The Receiver – All Burn

The Receiver – All Burn

Label: Kscope

Eindoordeel: 6,5/10

 

 

Kabbelende wateren

De Amerikaanse broers Casey en Jessy Cooper brengen onder de vlag van The Receiver hun derde plaat af in negen jaar tijd. Ondergebracht bij het progressief geörienteerde Kscope label is deze CD echter niet prog avant la lettre, maar eerder een prettig klinkend pop-album dat in de verte wel wat doet denken aan stalgenoten North Atlantic Oscillation. Vette, volle productie dus met veel ruimte voor atmosferische keyboards en licht-galmende drums die worden omringd door de prettige, ietwat hoge stem van broerlief Casey. Invloeden van het latere solowerk van David Gilmour zijn af en toe goed voelbaar zoals in het dromerige ‘April Blades’ dat niet zou hebben misstaan op ’s mans laatste plaat ‘On An Island’. Maar sowieso is Pink Floyd wel een referentiepunt als het gaat om atmosfeer en de wijze waarop de toetsen klinken waardoor hier en daar het spel van Rick Wright in herinnering wordt gebracht.

 

Eén vorm fits all

Invloeden uit de DIY-dance scene zijn er echter ook wanneer het duo de drumcomputer laat spreken en in contrast met de dromerige synths levert dat, net als bij NAO, soms hele bijzondere combi’s op. Wat wel na verloop van tijd begint te bijten is de stem van Casey die zich vrijwel in elk nummer op eenzelfde wijze manifesteert. Best zalvend allemaal, maar na verloop van tijd mag het wel iets meer bite of in ieder geval variatie hebben. Datzelfde geldt daardoor ook wat voor de muziek die ietwat te veel wordt “over-zongen” waardoor nuances verloren raken en na verloop van tijd één en ander nogal op elkaar begint te lijken. Als het eens uit de band springt, zoals op ‘To Battle An Island’, dan is het meteen erg lekker, maar vaker kabbelt het aangenaam langs je heen en is het lastig om het ene nummer van het andere te onderscheiden.

 

Zoek de expressie

De winst voor de prog-fan zit ‘m met name in het toetsenwerk en niet zozeer in de bijstere originaliteit van de liedjes zelf. Wellicht te “light” dus voor liefhebber van progressieve rock, terwijl het wellicht net iets te “spacey” is voor de gemiddelde pop-liefhebber. Dat plaatst het duo in het gevaarlijke vaarwater van "vleesch noch visch" en identiteit en afwisseling zoeken lijkt dan ook het devies voor de toekomst. ‘All Burn’ is als geheel gevuld met goede bedoelingen en fijne melodieën, maar van een kraker is hier geen sprake. Anders dan de titel doet vermoeden vlammen de heren te zelden en een expressieve zanger erbij betrekken voor een volgend project zou maar zo dat extra (en broodnodige) stukje pit kunnen toevoegen.

 

 

Dynamic Range Value: DR6

Eindoordeel: 6,5/10

Deel via social media: