Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2016-12-18 07:00:00 • 9 min lezen

The Trouble With Templeton - Someday Buddy

Label : Bella Union Eindoordeel : 8  

De heren komen uit Brisbane, Australië. Onlangs kwam ook in Nederland het derde album van deze indie-rock band uit onder de titel Someday Buddy.

 

De afgelopen jaren een wijziging van sound en samenstelling In 2011 bracht de toen 20-jarige singer/songwriter Thomas Calder zijn eerste mini-album uit. In enkele weken werd de EP Bleeders bij elkaar geschreven en opgenomen met geleend materiaal van vrienden. Kort daarna werd The Trouble With Templeton gevormd als vijftal. De bandnaam is overigens afkomstig uit een episode van de populaire serie The Twilight Zone. In 2014 was daar het album Rookie. De afgelopen periode tourde band intensief en stond met namen als Of Monsters And Men op het podium. De sound maar ook de samenstelling van de band wijzigde het afgelopen jaar;  Bassist Sam Pankhurst en drummer Ritchie Daniell bleven frontman Thomas Calder trouw en de band werd gecompleteerd door gitarist Jack Richardson. Nu is daar het nieuwe album Someday, Buddy, compleet met de toch ietwat nieuwe sound van de band.

 

Sfeervolle nummers met veel muzikale variatie Het album kenmerkt zich door soepele overgangen tussen folk, indie en rock waarbij de stem van Calder als het spreekwoordelijke cement fungeert. De opener ‘Sailor’ is meteen één van de sterkste nummers; sfeerbepalende rustige passages worden afgewisseld met stevige rockdelen waarbij de intensiteit voelbaar is. Met ‘Heavy Trouble’ schotelt de band ons een onvervalst akoestisch pareltje voor waarbij Calder laat horen dat hij ook een nummer ook “heel klein” kan zingen. ‘Vernon’ straalt ook weer eenvoud uit, waarbij de band ook weer van een ingetogen geluid tijdens de coupletten overstapt naar een wat meer rocksound tijdens de refreinen. ‘I Want Love’ doet mij denken aan U2’s ‘An Cat Dubh’,  waarbij het eenvoudige gitaarriff alles bepalend is. Zoals gesteld zijn de nummers vaak ingetogen en ‘1832’ is daarin het meest exemplarisch; waarschijnlijk het mooiste nummer op Someday Buddy; prachtig akoestisch neergezet waarbij allerlei denkbeelden en landschappen in je gedachten voorbij kunnen komen. De band sluit vervolgens in stijl het album af met ‘Sturdy Boy’.

 

Eindoordeel Someday Buddy is een verrassend uitgebalanceerd album. De band neemt brengt je vanuit fijne stemmige, akoestische omlijstingen naar wat stevigere, rockachtige statements. De opnames zijn zodanig gemaakt dat naast de zeer aangename stem van Calder ook de instrumenten klinken zoals ze behoren te klinken; open, helder, strak en natuurlijk. Uiteindelijk kunnen we dan ook niet anders concluderen dat The Trouble With Templeton een album met een eigen smoel en karakter heeft afgeleverd dat naar mee smaakt. Veel luisterplezier.

Deel via social media: