Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-07-18 07:00:00 • 12 min lezen

The 'V' - Now Or Never

The ‘V’ – Now Or Never

Label: Frontiers

Eindoordeel: 7,5/10

 

 

Wie is V?

Onder de cryptische noemer The ‘V’ gaat niemand minder dan Veronica Freeman schuil, de zangeres van metalband Benedictum. Op haar eerste solo-album kiest ze duidelijk voor een andere weg dan de zware metalen en komt ze terecht in het terrein van de (stevige) melodische rock en de sleaze. En, om maar met de deur in huis te vallen, binnen dat template kwijt ze zich opvallend goed van haar taak. In die zin dat haar stem prima past bij wat er muzikaal geboden wordt. Ook de gastenlijst mag er zijn, met mensen als Tony Martin (ex-Black Sabbath), Mike LePond (Symphony X), Michael Sweet (Stryper) en Jeff Pilson (Dokken) in vurig rood daarop geschreven. Een oplettende lezer zal ook merken dat veel van deze namen meer opduiken in de release-lijsten van het Frontiers label, waardoor, ongewild, het idee ontstaat dat deze CD wel eens met voorbedachten rade door de directie in elkaar gezet zou kunnen zijn.

 

Longen als orkanen

Gelukkig is daar in de muziek zelf, als ook in de indrukwekkende stem van Freeman, veelal weinig van te merken. Songs als ‘L.O.V.E.’, ‘Below Zero’, ‘Ready To Run’ en ‘Kiss My Lips’ (een duet met Leather Leone) zijn krachtige anthems die zich nergens voor hoeven te schamen en waarop de longen van Freeman op volle stoom vibreren. Op andere plekken (‘Rollercoaster’ en ‘Spellbound’) komt het wat minder goed uit de verf en scheren de composities gevaarlijk dicht langs de rand van de oppervlakkigheid waarbij alleen de overtuiging die Freeman in de vertolking legt de zaak nog redt. Want met overtuiging zingt ze hier absoluut. Mooi is ook haar dubbele zangpartij in de semi-ballad ‘Starshine’ die voor een bijna dromerig effect zorgt. Wat ook niet onopgemerkt mag blijven is haar rete-strakke en energieke backing band die de zaak goed op de rails houdt en die voor net dat stukje extra pit zorgt als de muziek al te glad dreigt te gaan worden. De klok blijft op de rock, niet op de roll.

 

Strengere trackselectie

De ernstig ondergewaardeerde Tony Martin mag het in de Black Sabbath-achtig afsluiter ‘King For A Day’ tegen Freeman opnemen en blijft opvallend goed staan. Hun stemmen mengen griezelig goed en ik had graag meer daarvan gehoord want het is een lust voor het oor en veruit de beste track hier. Met dat gevoel blijf je dan ook zitten als de plaat uiteindelijk is afgelopen. Stevige kwinkslagen uitdelend naar bands als Motley Crüe en Skid Row heeft Freeman met haar eerste soloplaat een prima visitekaartje afgeleverd dat met een iets strengere trackselectie nog vele malen beter was geweest. Dat zijn de lessen die wellicht voor een volgende release ter harte kunnen worden genomen. De toekomst van Benedictum zal dit overigens niet in gevaar gaan brengen, want met de muziek van die band heeft ‘Now Or Never’ bar weinig te maken. Zo staat Freeman dus gerechtvaardigd op eigen benen en blijft ze, ondanks de gastenlijst, ontegenzeggelijk de ster van haar eigen plaat.

 

 

Dynamic Range Value: DR6

Eindoordeel: 7,5/10

Deel via social media: