Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-06-13 07:00:00 • 4 min lezen

The Vaccines – English Graffiti

The Vaccines – English Graffiti

Label: Columbia

Eindoordeel: 8/10

 

 

Verandering van spijs

Op hun derde langspeler wilde de Britse band The Vaccines het eens over een hele andere boeg gooien. Gestigmatiseerd als de lieveling van de rockpers op het Engelse eiland voelden de mannen dat de volle breedte van hun muzikale scope nog lang niet bereikt was en in interviews liet men zich al menigmaal ontvallen dat men met een schuin oog naar het popgenre zat te kijken. Op zich is dat geen opzienbarende ontwikkeling. Ook Coldplay deed een gooi naar een meer mainstream geluid na twee albums die meer indie dan MOR voelden. Waar Coldplay echter de arenarock begon op te zoeken, gaan The Vaccines op hun derde langspeler meer richting de psychelische kant van het verhaal en betrok men producer David Fridmann (Flaming Lips, Tame Impale, MGMT) om die ambitie geluidstechnisch vorm te geven. Het resultaat, ‘English Graffiti’, staat hierdoor mijlenver af van z’n voorgangers en is daardoor eigenlijk, nu ja, veel beter geworden ook.

 

Vanuit het ruimteschip

Het eerste dat opvalt, naast het geluid, is dat het tempo danig omlaag geschroefd is over de gehele linie. Opener ‘Handsome’, ‘Radio Bikini’ en ’20-20’ zijn weliswaar snelle tracks en doen onder de motorkap der psychedelica nog het meeste denken aan The Vaccines van weleer, maar elders op deze CD is de koek een hele andere. ‘Dream Lover’ is een zalige ballade die lijkt te zijn gezongen vanuit een ruimteschip, ergens in een orbit around Mars. Ook ‘(All Afternoon) In Love’ is langzaam van opzet en lijkt zo te zijn gestolen uit de ELO-catalogus, ten tijde van ‘Out Of The Blue’. De langste track, ‘Want You So Bad’ (iets meer dan vier minuten in lengte) kent een heerlijke, hypnotiserende groove die veel goed maakt voor het relatieve gebrek aan variatie aan de oppervlakte. MGMT is een referentie die hier sterk opduikt, net zoals ‘Maybe I Could Hold You’ het niet eens zo gek zou hebben gedaan op de laatste CD van Pond. En dat is een behoorlijk compliment. Samen met ‘Dream Lover’ en ‘Give Me A Sign’ is het de sterkste track hier en de plek waar de transitie van The Vaccines het beste tot haar recht komt.

 

De weg ligt open

Fans van de vorige twee albums zullen even moeten slikken na het horen van ‘English Graffiti’ maar na een aantal luisterbeurten zullen ook zij verkocht zijn. Het is duidelijk dat The Vaccines willen breken met hun verleden en dat doen ze zondermeer erg succesvol. Grote vraag blijft wel in hoeverre dit niet een echte producersplaat is,  want de wijze waarop één en ander geluidstechnisch gepresenteerd wordt is wel heel erg sterk bepalend geweest voor dit eindresultaat. Linksom of rechtsom echter is dit een werk met zowel een grote artistieke diepte als een enorme hitpotentie. In het klimaat van tegenwoordig zijn dat zelden complementerende factoren meer en daarom is het des te knapper dat de band beide heeft weten te combineren op deze plaat. De tijd zal leren of dit album een curiositeit zal blijken te zijn in de discografie van The Vaccines of dat het een duidelijk richtingaanwijzer is geweest voor de toekomst, maar zoals het er voor staat is ‘English Statement’ een uitstekend visitekaartje van een band die het ruimteschip heeft gekozen als middel om van het bekende ‘hier’ naar het nog onbekende ‘daar’ te komen.

 

 

Dynamic Range Value: DR3

Eindoordeel: 8/10

Deel via social media: