Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2014-05-26 07:00:00 • 8 min lezen

Timo Tolkki's Avalon - Angels Of The Apocalypse

Timo Tolkki’s Avalon – Angels Of The Apocalypse

Label: Frontiers

Eindoordeel: 6/10

 

 

Who’s who?

'Angels Of The Apocalypse' is het tweede deel in een trilogie van powermetal opera's die voormalig Stratovarius man Timo Tolkki onder de noemer 'Avalon' op een nietsvermoedende wereld afstuurt. Nederland is sterk vertegenwoordigd op dit album, met zowel metal-vamp Simone Simons (Epica) als powerhouse Floor Jansen (Nightwish, ReVamp) hooggehakt en strak gelederd achter de microfoon gepositioneerd. Maar ook Angra's Fabio Lione en ex-Savatage zanger Zach Stevens beulen een deuntje mee. En zo leest de gastenlijst op deze plaat sowieso als een "who's who" uit metalland. Het gaat te ver om iedereen hier te noemen.

 

Vorm en inhoud

Een euvel waar veel metal opera's onder lijden is dat de lijst van deelnemers vaak indrukwekkender is dan de muziek zelf. Tolkki zelf worstelt al jaren met een kanjer van een writer's block, al remt dat zijn maniakaal hoge tempo van muzikale output op de één of andere manier niet. En, laat ik eerlijk zijn, ook dit album van zijn hand lijdt hier weer onder. Te veel muziek en te weinig werkelijke substantie. Van een metal opera verwacht je iets groots en meeslepends. Niet iets....gewoons. Maar dat is wel wat dit album, alle uitstekende gastbijdragen, grootse concepten, orkestraties, koren, en bombast ten spijt, is geworden. Gewoon.

 

De productie

Productietechnisch doet 'Angels Of The Apocalyps' zijn naam alle eer aan, want met name de drums hier klinken alsof ze rechtstreeks uit een conserveblikje komen en sowieso is het overall geluid een nachtmerrie voor het meer welgetrainde oor. Een op zich best wel oké ballad als 'You'll Bleed Forever' (uitstekend gezongen door Floor) wordt door het geluid van de opname compleet om zeep geholpen. En ook de normaal zo imposante stem van Zach Stevens wordt in het Savatage-achtige 'Neon Sirens' door de vlakke productie vakkundig ontdaan van enige vorm van cojones. Virgin Steele's David DeFeis klinkt in 'Rise Of The 4th Reich' als een uitgehongerde, valse hond en alhoewel dat op zich dan wel weer bij de sfeer van het nummer past, is het de muziek an sich die, andermaal door de productie, niet of nauwelijks tot de verbeelding spreekt. Maar ja, Tolkki moest en zou het zo nodig allemaal zelf produceren.

 

De finale

Het geoormerkte magnum opus van het album is het bijna tien minuten durende titelnummer waarin het dan allemaal zou moeten samensmelten tot een nooit meer te vergeten orgastische climax. In plaats daarvan is het een soort van raadselachtig muzikaal vraag-en-antwoord spel geworden tussen bombast en piano interludes dat na z'n volle looptijd uitgaat als een nachtkaars. Onbedoeld is dan de instrumentale nabrander (en tevens afsluiter) 'Garden Of Eden' het werkelijke hoogtepunt, al duurt het maar twee minuten en heeft het met metal niets van doen. Such is life.

 

Het advies

Er zitten genoeg stukjes van goede ideeën op deze plaat, maar aan de uitwerking daarvan schort het danig. Tolkki doet er goed aan de producersstoel voor deel 3 van deze trilogie af te staan aan iemand die dat vak verstaat zodat Tolkki zelf zich meer kan richten op het schrijven van dat meesterwerk dat recht zal doen aan zijn visie en talent.

Voor al zijn pretenties is 'Angels Of The Apocalypse' dat in ieder geval niet geworden.

 

Eindoordeel: 6/10

 

Deel via social media: