Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2014-09-09 07:00:00 • 7 min lezen

U2 - Songs of Innocence

U2 – Songs Of Innocence Label: Island Records Eindoordeel: 5

 

Mag je een gegeven paard in de bek kijken?

Soms komen dingen gewoon zomaar ineens uit de lucht vallen.In uitzonderingsgevallen regent het wel eens kikkers, of vissen, dat is écht verrassend.

Dat er op 9 september 2014 iets aan zat te komen, was onder Apple-adepten al even bekend, maar dat er ook zomaar iets muzikaals-digitaals uit de lucht zou vallen, overstijgt bijna de nieuwswaarde van het nieuwe dure mobieltje: ineens is daar een nieuw album van U2, met de titel ‘Songs of Innocence’. In samenwerking met Apple geeft U2 het album gratis weg, uiteraard via iTunes.

Wel zo leuk om de lezer op Mpodia dan ook te verrassen met een pop-up recensie.Al luisterend naar het album volgt de eerste indruk. Daar komt ‘ie:overbodig album. U2 herhaalt op deze plaat alles waar ze ooit de wereld mee veroverden, echter nu klinkt het als ongeïnspireerd en drammerig. In het zevende nummer ‘Raised by Wolves’ zingt Bono het zelf: “I don’t believe anymore”. Dat is het wel zo’n beetje.

De gitaar van The Edge klinkt rauw, de stem van Bono meest schrapend en overvoerd, de bas van Adam Clayton heeft nooit echt veel om het lijf gehad en de drums van Larry Mullen zijn strak als altijd. Maar er zit geen warmte in deze plaat, geen liefde, geen passie; de plaat raakt nergens een gevoelige snaar, maakt niet vrolijk en brengt je nergens in vervoering. Het is alsof je naar één lang nummer zit te luisteren, opgedeeld in elf partjes, dat steeds dezelfde ongevoeligheid tentoonspreidt.

Er waren vorig jaar geruchten dat de plaat helemaal op de plank zou blijven liggen omdat de band niet tevreden was en dat was wellicht het beste geweest. Iemand heeft ergens op de band ingepraat en ze blijkbaar overtuigd dat dit goed genoeg is om uit te brengen. Natuurlijk klinkt het als U2, maar dan U2 in de weerstand. Zelf moet ik nog het meest denken aan de gestolen demo’s die ooit verschenen in de voorbereidingsfase van ‘Achtung Baby’. Die demo’s, onder de verzamelnaam ‘Salomé’, waren onmiskenbaar U2, maar ze konden niet tippen aan de briljante plaat die zou volgen. ‘Songs of Innocence’ bevat goede demo’s, maar iets anders gaat niet meer volgen, dit is het.

Zelfs de foto die wordt meegestuurd als albumcover - heeft een digitaal album nog een hoes? - is veelzeggend over de inspiratie. Het plaatje lijkt een proefpersing. Werk in uitvoering, maar waarom dan toch uitgebracht?

Het laatste nummer ‘The Troubles’ lijkt wel te bevestigen dat er iets niet pluis is bij U2. “You think it’s easier to put your finger on the trouble, when the trouble is you. And you think it’s easier to know your own tricks. Well it’s the hardest thing you’ll ever do”. De koek is niet op, maar wel oudbakken. De timing is overrompelend, maar wat er uit de lucht is gevallen is vlees nog vis, de verrassing niet waard helaas.

Een gegeven paard is niet altijd een waardevol geschenk.

 

 

 

 

 

Deel via social media: