Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR JEROEN JANSEN
2015-09-12 07:00:00 • 10 min lezen

Veel liefde tijdens 15 jaar Di-rect

Waar gaat het om tijdens het bijwonen van een concert, van een festival? Ten eerste om de muziek, natuurlijk. Je gaat daarnaast ook om de gezelligheid, om samen iets te doen met je vrienden of met je partner. Je wilt genieten van het lekkere weer als het een buitenevenement betreft. Lekker eten en drinken, een schone gratis wc, betaalbare toegangsprijs etc.

Qua eten weet ik het niet, want als fotograaf heb ik mijn plekje in het publiek moeten zoeken. Uiteindelijk tussen ruim 12.000 man. Er was geen persvak en daarmee ook geen mogelijkheid om even rustig te gaan eten. Op alle andere fronten weet ik het wel en heeft Di-rect, nu precies twee weken geleden, een goed feest neergezet op het strand van Scheveningen! Met voetjes in het zand en met een heerlijke eind-zomer-zon hadden ze geen betere dag kunnen kiezen.

De aftrap om 16.00 uur met verschillende bands die de boys van Di-rect, mannen inmiddels, tot hun vriendengroep mogen rekenen. En dat zijn de minste niet, waaronder oa de heerlijke Haagse reggae sound van Splendid en 3FM Serious Talent 2015 winnaar The Indien.

Rond 20.45 uur start Di-rect. Het podium heeft een uitloop en Marcel Veenendaal komt op met zonnebril met ronde glazen en loopt direct naar voren. Hij start met zingen en vraagt om een applaus voor zijn vriendjes, de eerste tekenen van liefde, waarvan er nog vele zullen volgen.

Het is een fijne line-up. Nummers van Di-rect afgewisseld door gastoptredens van Waylon, Miss Montreal, Sven Hammond en Kern Koppen. Elk gastoptreden wordt afgesloten met uitgebreide liefdevolle omarmingen. Het is niet gemaakt, het is wat ze voelen en wat dit optreden met hun doet. Het is bijzonder en dat gevoel willen ze intens delen met elkaar en met het publiek.

Maar dan is het tijd voor...Tim! 12 maart 2009 stapte hij uit de band en nu komt hij het podium op en mag weer als vanouds in een nieuw jasje de nummers doen waarmee Di-rect groot is geworden. Dit is niet alleen nostalgie, dit is vet! Het publiek gaat uit zijn dak, Tim straalt en de liefde tussen de jongens onderling is nog nooit zo zichtbaar geweest. Het blijkt ook eigenlijk nooit weggeweest en Spike laat dat aan Tim zien en geniet er zelf ook met volle teugen van. Innige omhelzingen en een zoen! Wat een liefde!

'Just the way I do', 'Roller Coaster', 'Inside my head' en als laatste 'Blind for you'. Tijdens 'Blind for you' speelt uiteraard Wibi Soerjadi op piano mee, maar ook Marcel komt weer op. Het stokje wordt hiermee doorgegeven en Tim zingt aan het einde vol emotie: 'I blame myself for being such a fool'...

Wederom een innige omhelzing die volgt, nu tussen Marcel en Tim. Ook daar zit liefde tussen. Het zijn, zoals misschien niet iedereen weet, geen onbekenden van elkaar. Marcel was al bij Di-rect betrokken toen Tim er nog als hoofdzanger in zat. Zo weet ik nog dat ze beiden op het podium stonden tijdens 'Di-rect doet Tommy' op het Haags Uit Festival 2008.

'Times Are Changing' begint en Marcel pakt zijn rol als lead-zanger weer terug. Tim is niet vergeten, maar tijden zijn veranderd, het is goed zo. Een duet met Jacqueline Govaert volgt en even later staat Guus Meeuwis op het podium. De sfeer verandert wanneer 'Het is een Nacht' wordt ingezet, maar het is nog steeds feest! Mooi dat dit kan. Ook het nummer ''t Dondert en 't bliksemt' wordt gedaan. Op tv wordt echter alleen 'Johnny' uitgezonden, waarbij Guus en Spike samen op de uitloop van het podium staan. Een verstandige keuze, want hoe gezellig het ook was, het gaat hier niet om Guus, maar om Di-rect.

Nog een gastoptreden volgt: Dennis van Leeuwen. Hij mag natuurlijk niet ontbreken. Ook Sven Hammond doet weer mee. Het knalt op het podium. 23.00 uur zouden ze stoppen, maar het optreden is nog niet klaar...het mooie weer echter wel. Marcel en Spike komen in de inmiddels gietende regen het podium op en doen 'All in Vain'. Mooi is ook hier weer een toepasselijke tekst uit het nummer: 'Still I fear the rain coming down'. Spike kijkt omhoog en geeft een glimlach. De regen deert the 'Young Ones' niet en dat is dan de echte afsluiting. Vol trots loopt de hele groep naar voren, bedankt het publiek en maakt een diepe buiging.

Marcel is het podium niet af te krijgen en geniet nog even na met het nummer 'What A Wonderful World'. Wat een avond...

Deel via social media: