Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2014-10-14 07:00:00 • 3 min lezen

Vega - Stereo Messiah

Vega – Stereo Messiah

Label: Frontiers

Eindoordeel: 7/10

 

 

Hulp

‘Stereo Messiah’ is het derde studioalbum van het Britse Vega. Op dit album krijgen ze hulp van Def Leppard’s Joe Elliot die niet alleen een nummer aanleverde maar er ook nog eens vrolijk op meezong. Een andere bekendheid, John Mitchell (gitarist bij It Bites),  verzorgde de kraakheldere productie die, typisch voor hem, ontdaan is van elke vorm van rafelrandjes. Leuke opstekers al met al lijkt me, voor dit sinds 2009 bestaande bandje.

 

Stijl

Vega houdt van haar muziek op een loud and proud manier. Dikke chorusses, dikke melodielijnen, geen ons subtiliteit en volledig in je face. Dat past het ene nummer beter dan het andere. Songs als ‘All Or Nothing’, ‘Ballad Of The Broken Hearted’, 'Tears Never Dry' en ‘10x Bigger Than Love’ (met Joe Elliot) blijven fier overeind staan binnen de muur van geluid, maar een groot deel van de rest van de songs verzuipt welhaast onder haar eigen bombast. Ook de eenvormigheid ligt voortdurend op de loer bij ‘Stereo Messiah’ zodat, de goede bedoelingen van de band ten spijt, het soms wat saai wordt. Dat kan nooit de bedoeling zijn geweest. Producer Mitchell heeft hier naar alle waarschijnlijkheid ook een stevige hand in gehad, want qua sound staat het allemaal niet eens zo gek ver af van de eveneens wat horizontale mix van de laatste twee It Bites platen.

 

Anders?

Het is lastig te duiden wat Vega met dit album nu voor heeft op de andere concullega’s binnen het melodic rock segment. Afgezien van dat het allemaal wel lekker klinkt mis ik toch wel smoel. Er staat nu Vega boven deze CD maar dat had met het grootste gemak één van de andere bands uit de Frontiers stal kunnen zijn geweest. En terwijl diverse sites deze CD prijzen als wellicht wel de meest belangrijke AOR release van dit jaar, moet ik bekennen dat het mij niet zo heel erg veel doet. Het is big, het is ballsy en het is eigenlijk precies zoals je verwacht dat melodic rock is. Daarin zitten geen verrassingen. Geen prettige, geen onprettige.

 

En het is juist die vlakke lijn die ‘Stereo Messiah’ weerhoudt om voor mij de openbaring te zijn waarvoor zovelen haar houden.

 

 

Eindoordeel: 7/10

Deel via social media: