Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-07-25 07:00:00 • 11 min lezen

Watkins Family Hour - Watkins Family Hour

Watkins Family Hour – Watkins Family Hour

Label: Family Hour Records

Eindoordeel: 6/10

 

 

Van het grote scherm naar de kleine speaker

In de Verenigde Staten hebben ze al sinds 2002 een maandelijkse televisieshow, Sean en Sara Watkins. Het is een soort van open huis voor muzikanten waar, gezamenlijk met de Watkins broer en zus, allerhande bestaand materiaal onder handen wordt genomen in de huiselijke sfeer van een woonkamer. Diverse grote namen kwamen al voorbij daar maar tot op heden was er nog niet zoiets als een CD voorhanden. Daar is nu verandering in gekomen met de release van Watkins Family Hour; in drie dagen live opgenomen in de studio van vriend en producer Sheldon Gomberg. Sean en Sara krijgen hier muzikale assistentie van mensen als Fiona Apple, Benmont Trench, Don Heffington, Greg Leisz en Sebastian Steinberg, waarbij vermoedelijk alleen eerstgenoemde hier in de lage landen een belletje zal doen rinkelen. De overige muzikanten uit het rijtje doen al een tijdje mee in de huisband van de Watkinsjes en genieten waarschijnlijk in de US of A wel enige muzikale faam. Wie zal het zeggen?

 

Op de veranda

Geen enkele eigen compositie siert het album en klein, knus en manmoedig ploegt het gezelschap zich door diverse country-standaards, een Fleetwood Mac en Grateful Dead cover en zelfs een vertolking van een Walt Disney tune uit 1973. Het kietelt allemaal plezierig de oren en voelt alsof de dames en heren inderdaad op een lome zaterdagavond met elkaar op de veranda zijn gaan zitten van een huis in Nashville en zijn gaan spelen wat er zo in hen opkwam. Schommelstoel, appeltaart en slapende hond just out of shot. Dat ongedwongene is zowel de charme als  de crux van dit werk, want van enige vorm van urgentie is in de verste verte geen sprake. Dit kleurt allemaal wel heel erg keurig binnen de lijntjes en je kunt je zo voorstellen dat er hier in Amerika hele volksstammen voor zullen vallen. Hier in Europa hebben we echter niet zo erg veel met dat wel heel dik aangezette familie-sentiment of het moet tijdens de feestdagen zijn wanneer we, voor even, helemaal prat gaan op dat mierzoete theater. Sowieso ligt dat hele Great American Songbook-gebeuren, ook letterlijk, wat ver van ons bed.

 

De spreekwoordelijke nachtkaars

Muzikaal valt er overigens niets af te dingen aan “WFH’. Oorspronkelijke arrangementen zijn inventief omgetoverd naar een vorm die meer bij de bluegrass /  country stijl van het collectief past en ook het spel van de muzikanten zelf is uitmuntend. Het is gewoon allemaal niet zo heel spannend. Songs als ‘Hop High’ en ‘Prescription For The Blues’ deden uw recensent even vertwijfeld voor zich uit staren en zichzelf afvragen voor welk publiek hij deze recensie diende te schrijven. De lijn tussen kunst en oubolligheid is namelijk flinterdun hier en zeker in het laatste stuk van het album lijkt één en ander gewoon niet meer vooruit te branden. Ik kan me overigens indenken dat dit in een live-setting, met de band in Amish-klededracht, best voor een fantastische sfeer zal zorgen, alleen vertaalt het zich hier in de studio gewoon niet tot iets opzienbarends. Laten we er dus ook maar niet verder omheen draaien: ‘WFH’ is nogal saai. Er zijn absoluut punten te vergeven voor spel, arrangementen, zang en productie maar voor heilig vuur helaas geen enkele. Die eerste vier punten zorgen ervoor dat het Watkins gezelschap nog wel in de regio van de voldoendes komt, maar als geheel levert Watkins Family Hour met hun titelloze debuut één van de meer onopzienbarende releases van 2015 af.

 

 

Dynamic Range Value: DR9

Eindoordeel: 6/10

Deel via social media: