Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2015-04-24 07:00:00 • 8 min lezen

Wire - Wire

Wire - Wire Label: Pink Flag/ Konkurrent Eindoordeel: 8,5

Wanneer we Colin Newman, Graham Lewis samen in een zin op een hoesje zien staan, gaat menig iemand hun hart sneller kloppen. Wanneer Robert Gray en Matthew Simms hier aan toegevoegd wordt, dan is het tijd voor Wire. Een band dat een cultstatus heeft in de popmuziek. De Engelse band heeft door de jaren heen nog al wat invloed gehad op de Britse popmuziek. Niet direct door de verkoop van grote getalen cd’s, maar meer met de kunst die men op deze albums weet te zetten.

Wire bestaat inmiddels al 40 jaar en heeft zijn invloed vooral op de alternatieve hoek gehad. Maar wat is alternatief als het later in de tijd tot een populaire stroming behoord. Zo heeft Wire de invloed gehad op de New Wave periode van de jaren 80. Met hun punkrock debuut album “Pink Flag” bracht men een brug tussen de ruwe punk naar de new wave waar later de acts als U2, New Order, Depeche Mode etc. hun furore mee maakten. Zoals het veelal gaat met de trendsetters, de volgers krijgen het succes en de eer. Hier is David Bowie een meester in en zal zeker de band Wire in de gaten hebben gehouden.

Wanneer de band het in de richting van de experimentele electro rock zoekt zien we dit terug in de eind jaren 80 – 90 acts als Nine Inch Nails, Einsturtzende Neubauten en Front 242. Deze experimentele fase brengt electro- minded puzzelaars tot het dubben van sounds en muziek, dat nu in de muziek niet meer weg te denken is. Wanneer gitarist Bruce Gilbert geen samenwerking meer zag zitten met Newman bloed de band dood en gaat ieder zijn eigen weg. Inmiddels heeft de band zonder Gilbert de draad weer opgepakt en zien we act als Coldplay en de huidige Britpop zeggen dat men de link van inspiratie hebben met Wire. Met hun titelloos album weet de band wederom de Britpop te inspireren. Ditmaal met een vrij toegankelijk album waarbij de nummers als liedjes klinken met een kop en een staart. De jaren 90 popsound is verfijnd tot moderne poprock. “Split Your Ends” of ‘In Manchester” zijn songs die nu op de radio kunnen en op de grote festivals geen verrassende gezichten oplevert.

De melodieuze popsongs van "Wire" kennen weinig of geen experimentele input, waardoor het voor de echte fans misschien een teleurstelling is. Hooguit dat het zwaardere slotnummer “Harpooned” tot deze categorie kan worden toegeschreven. Voor het grote publiek is het toegankelijker en voor de heren levert dit album misschien eens het gewenste (financieel) resultaat. Het zou goed zijn voordat men echt in de vergetelheid raakt.

Deel via social media: