Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR CORNÉ VAN GROENEDAAL
2015-05-06 07:00:00 • 5 min lezen

Zamora -Waves

Label : Lighthouse Eindoordeel : 7,5

 

De Nijmeegse formatie lanceerde onlangs in hun eigen “Doornroosje” hun debuutalbum Waves. De vierkoppige band die geformeerd is rondom ex-Celestial Season’s Cyril Crutz geeft met dit debuutalbum hun visitekaartje af.  

Een bont gezelschap De band bestaat naast Crutz uit nog een ex-bandlid van Celestial Season’s. Ook gitarist Pim van Zanen maakte de overstap. Verder bestaat de band uit Nick Sanders (ex Suimasen) en de vrouwelijke drummer Isabel Poyck die overigens ook nog een prima tweede stem in zich heeft. De band maakt niet echt rockmuziek. Het laat zich misschien het beste omschrijven als intense, wat duistere indie. Het album is overigens opgenomen de studio van de producer van Navarone, hetgeen het een echt Nederlandse productie maakt. Aangezien de band op zoek was naar zijn eigen geluid zoals dat zo mooi heet, kwam de band in aanraking met The Gathering-toetsenist Frank Boeyen. Hij completeert het gezelschap en voegt volgens Crutz net dat beetje extra toe.  

Broeierige, donkere en soms intense indie De band opent met ‘Ïnterstellar’ stevig; een stijl die de band wat vaker hanteert op Waves want ook ‘Two Anchors’ wordt door de gitaar lekker zwaar aangezet. ‘Halo’ daarentegen wordt subtiel opgebouwd; vanuit enkele gitaarakkoorden en wat zang ontpopt het ruim vier minuten durende nummer zich tot ook weer een wat rocknummer. In dezelfde adem noemen we ‘One You Never Knew’ met die opmerking dat het gitaargeluid wat aan U2’s The Edge doet denken. Dat is overigens als compliment bedoeld. Dat de band ook wat introvert, wat donker kan klinken bewijzen ze met het rustige ‘New Years Day’ en ‘Autoimmune’. Bij ‘Are You Lost’ laat de band zelfs zijn duisterende, onheilspellende karakter horen. Een broeierig nummer dat nooit écht los komt maar door het gitaarspel een geweldige spanningsboog kent. Daarna pakt de band de ingezette koers weer in met het intens klinkende ‘Big Ray’. Met mooie, sfeervolle nummers als ‘Line Of Faith’ en de afsluiter ‘Bonafide’ laat de band je uiteindelijk in verroering achter.  

Eindoordeel Een album dat je niet even als achtergrondmuziekje bij een goed gesprek opzet. Dit album gaat wel wat dieper en vormt juist voor de nodige gespreksstof. Een geslaagd debuut van deze Nederlandse formatie die natuurlijk al wel de nodige ervaring met zich meebrengt. Maar goed, dan moet je het ook nog maar bewijzen. Uiteindelijk is de conclusie dat je na ruim veertig minuten naar een lekkere plaat hebt geluisterd die na elke luisterbeurt beter wordt. Veel luisterplezier.

Deel via social media: