Zoek...
ALBUM RECENSIE
DOOR SHAZLIQUE
2015-04-06 07:00:00 • 10 min lezen

zZz - Juggernaut

zZz - Juggernaut

Label: Excelsior

Eindoordeel: 8,5/10

 

 

Meer met minder

De stem van zanger/drummer Björn Ottenheim lijkt akelig veel op die van Brendan Perry (Dead Can Dance) in de gotische onslaught die het nummer ‘Dead End’ is. Het vormt een schitterende aanvulling op de bijna Joy Division-achtige sound die deze Nederlandse band ten toon spreidt in de eerste drie nummers van haar derde album. Er zijn vijf jaren verstreken sinds het vorige album en het duo klinkt hongerig om er weer tegenaan te mogen. De bezetting is nog steeds dezelfde: drums, zang en orgel en de heren maken er het beste van om binnen deze beperking zo breed mogelijk uit te waaieren. Hetgeen ook compleet lukt want het klinkt alsof hier een volledige band staat te spelen. De sound is hol, vol met echo en doorspekt met een breed scala aan invloeden: de psychedelia uit de jaren ’60, de krautrock uit de jaren ’70 en de wave uit de jaren ’80. Precies de goede jaren dus eigenlijk.

 

Welke planeet?

Ook in ‘Doze’ is het weer bijna eng hoezeer Ottenheim als Perry klinkt. Als was het een nummer dat de debuut-CD van DCD net niet gehaald had maar nu in volle glorie weer tot leven gewekt is. Het roer gaat daarna echter radicaal om in ‘Red Beat’ dat klinkt als kwam het uit de keuken van Georgio Morroder en Kraftwerk, samen jammend op een jaren ‘70 dance-festival. Heerlijk nummer. De hoofdmoot van het album vormt echter de ruim twintig minuten durende titeltrack die er in één take op is geknald (vlak na de koffie, zo meldt de bio). Je vraagt je onwillekeurig wat er allemaal in die koffie heeft gezeten als je deze sonische attack on the senses op je af hoort komen. Ook hier weer de Kraftwerk invloeden vanwege het geluid van de synths, maar ook zondermeer de aanwezigheid van de geest van bands als Can, Faust en Neu!. Het is bezwerend vanwege z’n monotone, stoïcijnse drumpartij en in trance brengend vanwege de pulserende toetsenklanken (die als eb en vloed door de muziek deinen) en het kost weinig moeite om een festivalpubliek hier helemaal bij uit z’n plaat te zien gaan. Het type nummer waarvan je zegt “zo maken ze ze niet meer tegenwoordig”. Nu…wel dus!

 

Eigenzinnig

Eigenzinnigheid kenmerkt dit derde album van de heren. Lak aan alles en iedereen en volledig hun eigen koers varend terwijl het tegelijkertijd zo retro is als de pest. Ik houd daar wel van. Daarbij is dit eveneens een album dat liefhebbers van prog, space rock, dance, disco en wave in gelijke mate zal aanspreken. En ook dat is een prestatie an sich. Niets dan lof dus voor de prestaties van zZz hier. Ze zijn veelvuldig op festivals te zien de komende maanden dus de kans is groot dat je ze daar aan zult treffen. Ga dat absoluut zien en vergeet daarna niet dit puike album op te pikken bij de merchandise stand.

 

 

Eindoordeel: 8,5/10

Deel via social media: