Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2013-02-22 07:00:00 • 4 min lezen

Angela en de optigan. Liedjes zijn als ankers in je geheugen

 

Net als vorig jaar is Angela Groothuizen op pad met de optigan. De optigan is het instrument waar vanavond alles om draait. Het klinkt zoals gewoonlijk onstabiel, maar dat geeft niks. Het legt een brug tussen heden en verleden, de opbouw van de muziekwereld en de digitale wereld van nu. Vergelijkbaar met de lp van vroeger en de hoge kwaliteit compact-discs van tegenwoordig. Met de optigan kunnen grote slappe floppydiscs gedraaid worden, die elk een verschillend genre bevat. Soul, Dixieland enzovoorts. Op deze thema's kunnen tal van nummers worden gezongen. Met knoppen op de optigan kan het toerental omhoog of omlaag worden gedraaid.  Vanavond staat Angela in de Lievekamp in Oss. Ze is in gezelschap van haar muzikale vriend Nico Brandsen en de meidengroep Sway. Er zijn nog vijf stoelen over als de show begint. Hadden we dat geweten, want er waren genoeg Mpodia bezoekers die hebben meegedaan aan de winactie, die we teleur hebben moet stellen. Nico is zondermeer de muzikale leider vanavond op het Hammond orgel, de nieuwe vleugel en de optigan. Sway is vooral bekend van de X-factor. De meisjes zijn jonge dames geworden met een voorkeur voor haardracht en kleding. Het is een groep, en toch zet een ieder van hen zo langzamerhand een eigen identiteit neer. Ze tonen duidelijk meer zelfvertrouwen, zijn springlevend en hebben iets meer inbreng gekregen, zoals het zingen van hun nieuwe single, die binnenkort uitkomt.  Een statement voor vanavond: ‘Liedjes zijn als ankers in je geheugen’. Bij het ene lied zit je in gedachten weer bij het graf van je vriendin, bij het andere ben je weer twaalf jaar oud, of verwacht je je eerste zoen bij het zomerbad in Alkmaar. Bij het publiek zijn de vele nummers die Angela zingt ook als ankers in het geheugen. De interactie met de  Ossenaren is leuk. Zij kennen veel liedjes van vroeger en zingen deze spontaan mee. Zijn er verschillen met de tour van vorig jaar? Minimaal wat me is opgevallen. Angela is nog altijd even bezielend in het vertolken van het Nederlandse doen en laten. Misschien dat de thema’s wat strakker neergezet en uitgewerkt zijn. Bijvoorbeeld over het water. Er komt duidelijker uit dat het in tijden van nood een bondgenoot kan zijn. Of een ander thema: de grondlegging van de muziek. Dat de artiesten van nu dansen op de schouders van bijvoorbeeld Otis, die nu dood is. De kleur van de scene is veranderd. Het is mistig, en er hangt een blauwe gloed over het podium. Ik vraag mezelf af waarom de mensen die het licht bedienen, een straal van wit licht van bovenaf op iemands gezicht kunnen uitstorten. Aan de andere kant onderstreept dit effect de waarachtigheid van het verhaal. Het benadrukt de strijd om de romantiek in het leven. Heen en weer geslingerd tussen heden en verleden, verdriet en vreugde, relaties en eenzaamheid, verliefdheid en verlies, overwinningen en dynamiek. Met deze tour doet Angela 27 plaatsen aan, en dit in Oss was pas de achtste keer. Dus je hebt nog kans om te gaan. De poster waarop Angela staat afgebeeld geeft wel aan dat de show met de optigan iets bijzonders is, maar is ontoereikend om aan te geven wat er op zo’n avond als deze gebeurt. De show biedt veel meer. Het Is levendig en bruisend, en zal je geen moment vervelen. Het album 'Ik verdedig' zal het best aansluiten bij dit programma. Voor het verslag van vorig jaar en foto's Klik hier  

Deel via social media: