Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR MANDY LEEUWIS
2013-09-05 07:00:00 • 12 min lezen

Capital Cities begint timide en eindigt uitzinnig in Melkweg

De bandnaam "Capital Cities" doet bij velen niet meteen een belletje rinkelen. Maar bij het horen van de eerste tonen van de 3FM Megahit "Save and Sound" valt het kwartje al snel. Dit indiepop duo uit Los Angeles is bezig met een stormende eerste tour door Europa. Dit allemaal te danken aan de hit "Save and Sound' die in Duitsland zelfs nummer 1 in de charts werd en daarnaast door Vodafone in een reclame werd gebruikt. Het duo bestaat uit Ryan Merchant en Sebu Simonian, die elkaar toevallig leerden kennen door een advertentie van Merchant op een website. Hij zocht een producer en vond Simonian. Zo ontstond een samenwerking die begon met het maken van radiojingles en die nu op het punt staat om verder door te breken met hun debuutalbum "In A Tidal Wave of Mystery". Het album staat vol met vrolijke, dansbare eighties electropop. Je moet er van houden, maar het eerste succes is inmiddels door het duo geboekt.   Het tweede optreden van hun Europese tour is in de Melkweg in Amsterdam. Op een woensdagavond is de Melkweg op het eerste gezicht vrij vol, maar blijkt bij lange na niet uitverkocht. Dit is toch verrassend als je bedenkt hoe succesvol 'Save and Sound'  ook in Nederland is. Het publiek verschilt van erg jonge meisjes tot stelletjes en vrolijke eind-twintigers.  Samen met een trompettist en een bassist komt er een volledige band het podium op. Dit doen zij op een ietwat timide manier. Ineens staan de mannen er en starten met het eerste nummer. Ook dit begin is vrij timide, hoewel de muziek uitnodigend genoeg is om op te dansen. Deze timide sfeer laten Capital Cities vanaf het tweede nummer meer los, maar toch blijft er iets knagen. De muziek is vrolijk, dansbaar, goed gespeeld en gezongen, maar het komt toch niet geheel over. Dit heeft wellicht te maken met de statische opstelling van de band. Het duo staat continu in het midden te zingen met het microfoonstatief in de hand. Sebu Simonian, die sowieso al de aandacht trekt met zijn flinke baard, probeert zo nu en dan nog wat dynamiek in het optreden te brengen, maar dit is iedere keer voor een korte periode succesvol.    Met dat knagende gevoel in het achterhoofd is het extra knap om te bedenken hoe zij het publiek toch erg enthousiast krijgen. Er worden dansjes met het publiek gedaan en het contact met het publiek vanuit Sebu Simonian is er volop. Dat is bijvoorbeeld goed te zien bij de nummers "Chartreuse" en "Farrah Fawcett Hair" waarbij het duo zelfs nog wat eighties hiphop moves laten zien. Verschillende nummers van het debuutalbum worden gespeeld. Het publiek weet al veel nummers mee te zingen. En dat geldt ook bij de twee covers die zij tijdens het optreden spelen. De eerste cover is "Staying Alive" van de Beegees. Dit voegde weinig toe aan het optreden en was ook niet overtuigend. De tweede cover "Holiday" van Madonna klonk al beter, maar ook deze voegde weinig toe aan het optreden.  Gedurende het concert weet de trompettist veel aandacht naar zich te trekken. Hij is extravert en danst ook mee op de muziek. Dit heeft het optreden nodig, want het gevoel blijft dat het duo zich óf erg inhouden óf verbergen dat zij stiekem alleen wat houterig kunnen bewegen.    Met de klanken van hit "Save and Sound" gaan het publiek en de band los, houterig of niet. De microfoonstatieven worden aan de kant gezet en het duo staat vrij op het podium. Eindelijk! Het succes van "Save and Sound" wordt aan het einde van het optreden opnieuw uit de kast gehaald. Dit keer in een remix versie wat doet denken aan een optreden van Major Lazer. Armen schieten de lucht in, er wordt gesprongen en het duo van Capital Cities verdwijnt in het publiek. Na mee te hebben gedanst verschijnen zij weer op het podium en pakken vervolgens handdoeken erbij. Zij vragen het publiek om kleding uit te trekken en ermee boven het hoofd te zwaaien. Er worden vestjes gepakt en zelfs een schoen moet er aan geloven. Opnieuw ontketent er een climax en gaat iedereen uit zijn dak.  Dit is het ultieme einde van een concert die vrolijk en dansbaar was, maar aan de andere kant niet helemaal vastgreep. Het einde greep het totale publiek echter in een grote omhelzing en liet niet meer los. 

Deel via social media: