Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2014-02-26 07:00:00 • 6 min lezen

De perfectie van Warpaint in Paradiso

Afgelopen maandag stond de Amerikaanse band Warpaint in een uitverkochte Paradiso.

Waar van tevoren al werd gehoopt op een briljante herhaling van het vorige Paradiso optreden bleek het nu ‘gewoon goed’ te zijn.

 

De band De dames van Warpaint brachten in 2010 de verrassende debuutplaat 'The Fool' uit. Overladen met superlatieven veroverde dit kwartet vele indie-harten en daarmee ook de wereld. De band staat bekend om de prachtige samenzang en de verfrissende liveoptredens. Vorig maand kwam de langverwachte opvolger uit: 'Warpaint'. Het album werd net iets minder goed ontvangen. De band laat een minder toegankelijk geluid horen en kiest voor een net iets andere richting dan met het debuut. Desondanks is op deze maandagavond de Paradiso helemaal uitverkocht. Een zaal vol hippe mensen (voornamelijk mannen) die klaar zijn voor een avond met Emily Kokal, Theresa Wayman, Jenny Lee Lindberg en Stella Mozgawa. Laat het optreden maar beginnen!

 

Het optredenNa een ietwat rommelig begin, waarbij vooral de instrumenten niet helemaal goed afgesteld lijken, komt er bij 'Compusure' echt de vaart erin. De dames hebben er zichtbaar veel plezier in. De setlist bestaat uit een mix van beide albums, inclusief publieksfavorieten Undertow' en 'Love Is To Die'. De nieuwe nummers komen daarnaast ook perfect uit de verf op het podium. Terwijl niet iedereen even te spreken is over de nummers op het album, klinkt live alles een stuk sterker. Het samenspel van de vrouwen is tot in de perfectie gedaan; ze nemen subtiel elkaars stukken over, schakelen terug en weer vooruit en laten zich volledig gaan met de muziek. Ze hebben er zichtbaar veel plezier in om het nieuwe materiaal te spelen en ook aan de Paradiso koesteren ze goede herinneringen. De reputatie als echte live-band maakt Warpaint vanavond dan ook weer volledig waar. Het toegift wordt ingeluid met een intieme versie van 'Baby' door alleen Emily, waarna ze overgegaan in 'Bees' met als afsluiter 'Elephants'. Wat dan ontstaat is Warpaint op haar best. Met een echte jam-sessie wordt het optreden afgesloten, waarbij menig hipster toch wel even heel subtiel de heupen los gooit.

 

De conclusie De lat bij een Warpaint-concert ligt hoog. Waar andere bands een tien zouden krijgen bij een avond als deze is het voor Warpaint gewoon een goede avond. Alles klopte en ging goed, maar er was net niet het magische element wat een Warpaint-concert echt legendarisch maakt. Maar maakt dat uit? Nee, want iedereen die er bij was weet dat hij of zij gewoon een band heeft gezien die in vorm is en gewoon steengoed is. 

Deel via social media: