Zoek...
Deep Purple & Monster Truck @ Ziggo Dome

Deep Purple & Monster Truck @ Ziggo Dome

datum: 2 juni 2017

CONCERT RECENSIE
DOOR ROELOF NOORDA
2017-06-03 07:00:00 • min lezen

Rock

Deep Purple & Monster Truck @ Ziggo Dome

Het was een prettig weerzien van beide bands, die nu gezamenlijk in een goed gevulde Ziggo Dome stonden. De classic rock doet het tegenwoordig goed, al is het maar uit nostalgie om de oude heren van Deep Purple te zien spelen. De heren kennen een waardige opvolger met Monster Truck, die de rock in een nieuw jasje steken.

Het was ook aan hen om de avond te openen. Met een stevige sound, inclusief een Hammond orgelsound wist de Canadeese band voor de 2de keer in een korte tijd de Ziggo Dome aan te doen. De vorige show openden ze nog voor Nickelback. Daar waar er een iets groter gat zit tussen hen en de hoofdact, ligt het nu dichter bij elkaar. Onder de naam Heavy Touring kun je nog even doorgaan, al is het ter ondersteuning van hun recente album Sitting Heavy. Toch speelde de band meer songs van Furiosity waaronder de opener “Old Train” en hun visitekaartje “Sweet Mountain River”. Van blues tot stevige rock geeft deze band hun energieke optreden en weet men wellicht hier meer zieltjes te winnen dan bij hun vorig Ziggo Dome show.

Daarna is het aan de oude garde van Deep Purple, die met hun Long Goodbye Tour de indruk geven dat het wel eens in een afrondende fase is beland. Toch kun je ook met die naar jaren blijven doorgaan. Maar de jaren tellen. De sound is daarentegen wel goed en de rasmuzikanten gaan door tot ze er bij neer vallen. Dat weten ze bij  Deep Purple inmiddels al te goed.
Het recente album InFinite opent met hetzelfde nummer als de show. Men loopt rustig allen het podium op en Ian Gillan introduceert het “Time for Bedlam” zoals het nummer klinkt. Al gaat men direct over op de classics “Fireball”, “Bloodsucker” en “Strange kind of Woman”. Het oude als nieuwe songs worden gevlochten en de band staat zienderogen te genieten. De altijd goed ogende Gillan en naast hem met petje Roger Glover weten met enkele passen de voorkant van het podium te bereiken en dan weer achterwaards terug te lopen. Drummer Ian Paice is nog steeds een lust om naar te kijken en Morse weet al enige jaren het geluid van Blackmore in de schaduw te houden. Met Don Airy is de toetsenist John Lord vervangen. Airy is al een gerenommeerd toetsenist die op een geinige wijze “Tulpen Uit Amsterdam” op draaiorgel geluid, in zijn solo weet te verpakken, en niet alleen het refrein maar incl. couplet.

Natuurlijk mogen de classic songs als “Perfect Stranger”, “Smoke on the Water”, “Hush” en “Black Night” niet ontbreken. Al had men gerust een avond vol programma met hits kunnen vullen. Toch speelt hier wellicht de kwaliteit van Blackmore een rol, om dit maar niet te doen. Ditmaal was Deep Purple in zeer goede doen en als dit de laatste is, was het een mooi afscheid.

 

 

Rock

Deel via social media: