Zoek...
CONCERT RECENSIE
DOOR JAN KLUPPER
2012-11-09 07:00:00 • 7 min lezen

Diana Krall anders dan anders met Glad Rag Doll

De uit Canada afkomstige jazzzangeres Diana Krall doet tijdens haar Europese concerttour ook het Muziekgebouw te Eindhoven aan. Nadat het concert op vrijdag 2 november in Theater Carré vanwege ziekte werd geannuleerd, gaat het vandaag 7 november wel door, en zoals te verwachten is het uitverkocht. De echtgenote van Elvis Costello heeft inmiddels een reeks albums op haar naam staan. Ik tel er twaalf en een DVD. Vandaag horen wij het repertoire dat te vinden is op nummer dertien ‘Glad Rag Doll’, die is uitgebracht op 22 oktober 2012.We kennen Krall vooral als iemand die op eigenwijze jazzy standards covert. Ze heeft een intieme, zwoele stem die de hele avond zonder problemen de huiskamer mag vullen. Ze begeleidt zichzelf op piano en doet dit op een virtuoze manier.

Anders dan anders Vandaag wijkt ze af van easy listening. Krall opent met 'We Just Couldn't Say Goodbye', en het verdere repertoire is enigszins ruig, met zware basedrum en stevig gitaar werk. Het gaat meer richting de Nashville blues en country. Sound van de Eagles met daarnaast ook de zwart-witte jazz uit de jaren 20. Een nostalgische setting waarin Tom Waits een belangrijke rol speelt.  Het decor is een achterwand waarop filmbeelden te zien zijn. Aan de zijkanten een enorm gordijn dat is gedrapeerd, en boven en aan de zijkant sterretjes verlichting. Daarvoor een enorme halve maan. De filmfragmenten beginnen met acteur Steve Buscemi die ons welkom heet. Daarna spelen zich heel wat bizarre filmfragmenten af. De beelden vragen onnodig veel aandacht, en de sfeer wordt er ook grimmiger door, en dat past niet zo bij de muziek. Er staat op het podium nog een oude kastpiano. Een heel oude die ze van haar opa heeft gekregen. Ze speelt daarop terloops wat rifs, en vertelt dingen over haar jeugd. Daarbij wordt in de achterwand een dame in ondergoed getoond die aan de zelfde piano speelt. Zelf zou Krall zich nooit in ondergoed vertonen, zegt ze. Het publiek lacht, want juist de cover van haar nieuwste album toont Krall in een uitdagende pose in ondergoed. Ze  maakt twee uur vol, laat zich verleiden tot een bisronde met 'Almost Blue' en van de legendarische The Band 'Ophelia'.  Ook heeft ze een grammofoon van haar vader gekregen als huwelijkscadeau, of gewoon van zolder meegenomen. Deze zet ze tot slot aan, en dan verdwijnt ze met haar bandleden van het podium. Een heel romantisch einde. Je kan niet spreken van een show, maar wel van een constante focus op het podium. Voor sommige bezoekers die haar nieuwe album niet hebben beluisterd zal deze avond een enorme verrassing zijn. Van hoe we haar kennen naar wat ze vanavond liet horen heeft echt wel een overbrugging nodig. Al speelt ze maar één nummer dat herkenbaar is van andere albums. Maar ik ben blij met deze ontwikkeling. dat haar muziek meer body krijgt, en zo'n fantastische sound heeft. Totaal niet vervelend, maar gewoon anders dan anders. Dennis Crouch – bass, Aram Bajakian – guitar, Stuart Duncan – guitar, Patrick Warren – keyboards, Jay Bellerose – drums   1. We Just Couldn't Say Goodbye 2. There Ain't No Sweet Man That's Worth The Salt Of My Tears 3. Just Like A Butterfly That's Caught In The Rain 4. You Know - I Know Ev'rything's Made For Love 5. Glad Rag Doll 6. I'm A Little Mixed Up 7. Prairie Lullaby 8. Here Lies Love 9. I Used To Love You But It's All Over Now 10. Let It Rain 11. Lonely Avenue 12. Wide River To Cross 13. When The Curtain Comes Down

Deel via social media: